งบนยันต์
แต่ก็ยังไม่สามารถปิดได้…
ซินแสเนตรหยินหยางเหงื่อตกได้แต่พูดว่า “ดูเหมือนฮูหยินจะยังอาลัยอาวรณ์คนในครอบครัวอยู่จึงไม่อยากจากไป นายท่านสองโปรดรอสักครู่”
กล่าวจบเขาก็เรียกลูกศิษย์เข้ามาหยิบข้าวของออกมาเพื่อคิดจะทำพิธีอีกครั้ง
แต่ในมุมมองของอาหว่านที่นางเห็นคือฉากที่แตกต่างออกไป
ที่มุมทั้งสี่ของโลงศพเต็มไปด้วยผี แล้วพวกมันก็มารวมกันอย่างแน่นหนาและเมื่อจะปิดฝาโลงศพก็ถูกพวกมันผลักออกมา
ยันต์ที่ซินแสเนตรหยินหยางติดไว้เมื่อครู่เถ้าธูปที่พื้นได้รวมตัวเป็นควันแล้วพุ่งมาปิดยันต์เอาไว้!
ส่วนเหล่าผีที่รู้สึกหวาดกลัวก็เริ่มสบายใจแล้วมุดเข้าไปในโลงเพื่อทานต่อ
หมั่นโถวหนึ่งลูกที่ถูกแบ่งออกเป็นหลายๆ ชิ้นเพียงพอที่จะให้ผีเหล่านี้ทานได้อย่างไรกัน ผ่านไปนานแล้วแต่ยังไม่สามารถปิดฝาโลงได้ นายท่านสองก็เริ่มรู้สึกกังวล
เขาสงสัยว่าหมิงเวยจะเป็นคนเรียกผีมา แต่พอหันหน้าไปมองก็เห็นนางคุกเข่าอยู่ที่มุมห้องเงียบๆ เตรียมส่งฮูหยินสามให้ออกเดินทาง
ส่วนสาวใช้ที่คุณชายหยางส่งมาก็ยืนนิ่งๆ มองมาด้วยท่าทางหวาดกลัวเล็กน้อย
นายท่านสองถอนสายตากลับมาแล้วปลอบใจตัวเองว่าเขาคงคิดมากเกินไป
ถึงแม้นางจะสามารถเรียกผีเรียกวิญญาณได้ แต่ซินแสเนตรหยินหยางก็อยู่ที่นี่ อีกทั้งด้านนอกก็ยังมีภิกษุสงฆ์จากวัดเป่าหลิงสวดมนต์อยู่ตลอดเวลา นางจะทำอันใดได้
ซินแสเนตรหยินหยางทำวิธีเดิมอีกครั้งทั้งกระจกแปดทิศ ทั้งเหรียญทองแดงก็นำออกมาใช้ห
