รวมวิญญาณในมือของเขาสั่น ‘ติงๆๆ’
เมื่อกระดิ่งรวบรวมวิญญาณสั่นควันก็ลอยมาจากด้านนอกมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วโลงศพเล็กๆ ก็เต็มไปด้วยผี
อาหว่านลูบแขนของตนนางรู้สึกหนาวสั่นที่แผ่นหลัง ผีจำนวนมากเพียงนี้ ถึงแม้ว่าจะไม่มีอันตราย แต่ก็น่ากลัวพอสมควร
ในที่สุดซินแสเนตรหยินหยางก็หยุดและพูดว่า “ปิดฝาได้”
นายท่านสองมองไปที่หมิงเวยอย่างไม่สบายใจ แต่เขารู้สึกโล่งใจเมื่อเห็นนางคุกเข่าลงอย่างเงียบๆ
เขาคิดเพียงว่านางไม่ก่อปัญหาก็ดีแล้ว หากนำไปฝังเสร็จ เรื่องนี้ก็จะถูกเช็ดจนสะอาดเรียบร้อยเสียที
ทันใดนั้นก็ได้ยินคนรับใช้ชายพูดขึ้น “นายท่านขอรับ ปิดฝาไม่ได้ขอรับ!”
นายท่านสองหันหน้ากลับมา “เกิดอันใดขึ้น”
“นายท่านดูนั่นขอรับ” เหล่าคนรับใช้ชายยกฝาโลงขึ้นปิด แต่ก็ไม่สามารถปิดได้
นายท่านสองไม่เชื่อในเรื่องสิ่งชั่วร้าย หรือวิญญาณใดๆ เขาสั่งให้คนรับใช้ชายยกฝาโลงขึ้นเพื่อเล็งให้ตรง จากนั้นก็ยกฝาโลงปิดอีกครั้ง
แต่มันก็ไร้ประโยชน์ในเมื่อปิดอย่างไรก็ปิดไม่ลงเสียที นายท่านสองมองไปยังซินแสเนตรหยินหยาง
ซินแสเนตรหยินหยางหัวเราะ “ท่านรอสักครู่”
เขาหยิบยันต์ออกมาร่ายคาถาแล้วติดไว้ที่โลงศพ
“ลองอีกครั้ง” แต่พวกเขาก็ยังไม่สามารถปิดฝาโลงได้
ซินแสเนตรหยินหยางใจสั่นเหมือนวันนี้เขาจะเจองานหินเสียแล้ว ได้ยินมาว่าฮูหยินสามตายอย่างไม่เป็นธรรม เป็นไปได้ว่า…
ภายใต้การจ้องมองของนายท่านสอง เขารู้สึกลำบากใจจึงกัดปลายลิ้นแล้วใช้เลือดเขียนล
