แม่ถูกฆ่าเป็นเรื่องหนึ่ง ส่วนโครงกระดูกในสวนก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง ทั้งสองเรื่องนี้ล้วนเกี่ยวข้องกับตระกูลหมิง แต่มีสิ่งหนึ่งที่ขาดหายไปเพื่อเชื่อมโยงสองเรื่องนี้เข้ากับตระกูลหมิง”
“ท่านหมายถึงฆาตกรงั้นหรือ”
หมิงเวยพยักหน้า “ผู้ที่เป็นคนฆ่าแล้วเอาศพไปฝังไว้ในสวน สายลับของหวงเฉิงซือมีส่วนเกี่ยวข้องกับตระกูลหมิงได้อย่างไร ผู้ที่เกี่ยวข้องอาจเป็นนายท่านสองคนที่อยู่ที่เมืองหลวงไม่ใช่เหล่านายท่านที่อยู่ในตงหนิงก็เป็นได้”
จวนตระกูลหมิงไม่ใช่สถานที่ห่างไกลผู้คน ผู้ที่ถูกฝังที่นี่แน่นอนว่าต้องถูกฆ่าและทำการฝังไว้ที่ใกล้ๆ หมายความว่าเขาตายที่นี่ สายลับคนนี้มาที่นี่เพื่อสืบคดีกบฏของหลิ่วหยางจวิ้นอ๋องแล้วเขามาทำอันใดที่ตระกูลหมิงกัน
“ตระกูลหมิงมีส่วนเกี่ยวข้องกับการกบฏของหลิ่วหยางจวิ้นอ๋องหรือไม่”
อาหว่านตอบ “ข้าบอกท่านไม่ได้”
หมิงเวยยิ้ม “หากเจ้าไม่พูดข้าคงต้องไปถามคุณชาย”
อาหว่านตอบอย่างเย็นชา “ท่านคิดจริงๆ หรือว่าหากถามแล้วคุณชายจะตอบ”
หมิงเวยหัวเราะ “ไม่ลองก็ไม่รู้จริงหรือไม่”
อาหว่านร้องเฮอะแล้วไม่พูดอันใด หมิงเวยจัดแจงเสื้อผ้าให้ฮูหยินสามเป็นครั้งสุดท้าย จากนั้นมองนางด้วยความคิดถึงสักพักแล้วหมุนตัวกลับมา “เวลานี้ยังไม่เช้า รีบไปพักผ่อนกันเถอะ”
อาหว่านไล่ตามมา “ยังมีอีกเรื่อง ท่านจะทำอย่างไรต่อไป”
“หืม…”
“พักศพสามวันแล้วก็ต้องฝังศพแล้ว ท่านคิดจะให้ท่านแม่ของท่านถูกฝังทั้งอย่างนี้จริงๆ หรือ
