พอยามบ่าย หมิงเวยก็ได้พบคนที่เจี่ยงเหวินเฟิงไปขอยืมตัวมา
“รบกวนแม่นางแล้ว” หมิงเวยพูด “ที่เรือนมีพิธีศพอีกทั้งยังดูแลต้อนรับได้ไม่ทั่วถึง หากแม่นางต้องการสิ่งใดโปรดแจ้งข้ามาได้เลย”
คนที่มาคืออาหว่าน นางดูต่างจากการแต่งกายงดงามก่อนหน้านี้แล้วยังต่างจากชุดข้าราชการเมื่อตอนเช้าด้วย ตอนนี้นางแต่งกายในชุดเรียบง่ายซึ่งดูสอดคล้องกันดีกับฐานะของนาง
นางตอบว่า “คุณชายตอบรับคำขอของใต้เท้าเจี่ยงเลยให้ข้ามาติดตามแม่นางหมิงในช่วงสองสามวันนี้ เชิญแม่นางหมิงรับสั่งได้ตามที่ท่านต้องการเลยเจ้าค่ะ”
“ตอนนี้ข้าเพียงต้องการเฝ้าศพท่านแม่เท่านั้น คงไม่มีอันใดจะสั่งเจ้า” หมิงเวยบอก “เชิญแม่นางทำตัวตามสบายได้เลย”
อาหว่านพยักหน้านางพบว่าด้านหลังของนางมีพื้นที่ที่ไม่เตะตาผู้คนอยู่จึงลากเก้าอี้ตัวเล็กไปนั่งตรงนั้นแล้วหยิบหนังสือที่ไม่รู้ว่าเป็นหนังสือเกี่ยวกับอะไรขึ้นมาอ่าน
ชิวหยู่อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าสาวใช้ของคุณชายผู้นี้หยิ่งผยองจนเกินไป ถึงนางจะมาจากจวนตระกูลโหว แต่สาวใช้ก็เป็นได้แค่สาวใช้ อีกทั้งยังทำกิริยาเช่นนี้ในห้องเซ่นไหว้ผู้ตายเรือนผู้อื่นอีกใช้ได้ที่ไหนกัน!
นางคิดอย่างนั้น แล้วก็ได้ยินอาหว่านพูดขึ้นว่า “รบกวนพี่สาวท่านนี้ช่วยชงชาให้ข้าสักกา ในจวนนี้มีชาเม็ดแตงแห่งลิ่วอันใช่หรือไม่ ไม่จำเป็นต้องเป็นใบชาชั้นสูง ลดคุณภาพลงมาหน่อยก็ได้ แต่ท่านช่วยชงกับน้ำจากแหล่งน้ำพุธรรมชาติให้ข้าที ในจวนตระกูลหมิงคงม
