ีการเตรียมน้ำจากแหล่งน้ำพุธรรมชาติใช่หรือไม่”
ชิวหยู่ได้ฟังก็ตกใจ “แม่นางดื่มชาพิถีพิถันเพียงนี้เชียวหรือ”
อาหว่านตอบอย่างเฉยเมย “พิถีพิถันอย่างไรกัน ชาที่คุณชายของเราดื่ม ไม่ใช้น้ำจากหิมะแต่เป็นน้ำค้าง ใบชาที่มีตำหนิเพียงเล็กน้อยก็ไม่นำมาชงชา ข้าในฐานะสาวใช้ ไม่ได้พิถีพิถันอันใดเลย เพียงแต่เลือกในสิ่งที่ดีที่สุดก็เท่านั้น”
ในใจของชิวหยู่คิดว่านางน่ารำคาญ แต่ก็ไม่กล้าปฏิเสธออกไปตรงๆ นางทำได้เพียงมองไปที่หมิงเวย
หมิงเวยตอบ “แม่นางอาหว่านเป็นแขก นางบอกอะไรเจ้าก็ดูแลนางดีๆ ก็แล้วกัน”
ชิวหยู่ทำได้เพียงสั่งให้คนไปชงชาตามที่นางต้องการมา
ผู้ใดจะรู้ว่าอาหว่านยังพูดต่ออีกว่า “คนแก่กับเด็กพวกนั้นมักทำงานสะเพร่า ทำตามที่สั่งไม่ค่อยจะถูก หากกลิ่นหอมของชาเปรอะเปื้อนด้วยสิ่งที่ไม่ควรเปรอะเปื้อน ชาก็จะมีรสสัมผัสที่ไม่ดี”
ชิวหยู่จึงทำได้แค่ตอบนางกลับไป “แม่นางรอสักครู่ ข้าจะไปจัดการให้”
แล้วก็เรียกคนให้มาอยู่แทนนาง
พอนางเดินออกไปอาหว่านก็ลดเสียงให้เบาลง “คุณชายได้ยินมาจึงอยากถามแม่นางหมิงสักคำถาม ไม่ว่าจะเป็นคนตายในแบบใดท่านล้วนสามารถทำให้เปิดปากพูดออกมาได้จริงหรือไม่”
หมิงเวยตอบกลับไป “แน่นอนว่าเป็นเรื่องจริง เพียงแต่หากคนผู้นั้นเสียชีวิตแล้วเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น ได้เข้าไปพัวพันกับญาณชีวิต หากเป็นเช่นนี้ข้าอาจต้องใช้เวลาพอสมควร”
“ได้ ตราบใดที่แม่นางหมิงสามารถทำได้ คุณชายจะยอมทำตามคำขอของท่านเรื่อ
