่อยู่บนเสื่อ “คนผู้นี้จงรักภักดีอย่างถึงที่สุดในชีวิตของเขา หลังจากตายไปกลายเป็นภูติผีคงทำให้เขาทนไม่ได้ เนื่องจากคุณหนูเจ็ดเข้าใจเคล็ดวิชาอย่างลึกซึ้ง ช่วยหาวิธีให้เขาได้ไปเกิดใหม่อย่างสะอาดเพื่อที่จะไม่สูญเสียวิญญาณในอนาคตด้วยเถิด”
หมิงเวยหัวเราะ “ถึงใต้เท้าไม่บอกข้าน้อย ข้าน้อยก็จะทำเช่นนั้นอยู่แล้วเจ้าค่ะ ข้าน้อยเป็นปรมาจารย์แห่งชีวิต ใต้หล้าคือความรับผิดชอบของข้าน้อย”
พูดถึงตรงนี้นางก็โค้งคำนับ “ข้าน้อยอยู่ที่นี่มานานเกินไปแล้วถึงเวลาที่ต้องกลับไปเฝ้าศพท่านแม่แล้ว มิฉะนั้นคนบางคนจะร้อนใจเข้า”
เจี่ยงเหวินเฟิงตอบ “แค่คุณหนูเจ็ดเข้ามาในห้องนี้พวกเขาก็ร้อนใจแล้ว” เขาคิดไปพักหนึ่ง “เหลยหง”
“ขอรับใต้เท้า”
“เจ้าไปหาคุณชายเพื่อขอยืมคนมาปกป้องคุณหนูเจ็ด หากคนพวกนั้นถึงคราวจนตรอก เราจะได้รับมือทัน”
“ขอรับ”
หมิงเวยย่อกายคำนับอีกฝ่าย “ขอบคุณใต้เท้าที่เป็นกังวล รบกวนใต้เท้าเหลยอีกรอบแล้ว”
“เป็นเรื่องสมควรแล้ว” เจี่ยงเหวินเฟิงกล่าวด้วยความจริงใจ “คุณหนูเจ็ดทำเพื่อพวกเรา เราจำเป็นต้องดูแลความปลอดภัยให้ท่านอยู่แล้ว”
ทั้งสองฝ่ายพูดอีกสองสามคำแล้วหมิงเวยก็เดินออกจากห้องเล็ก
นางยืนอยู่หน้าห้องเล็กแล้วหมุนตัวกลับไปมองต้นหลิว สิ่งชั่วร้ายนั่นถูกสกัดด้วยหยกแขวน โลหิตชั่วร้ายมืดมนไร้แสงสว่าง
แบบนี้ยิ่งทำให้ญาณชีวิตที่เข้าไปพัวพันชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ
เมื่อได้รับการยืนยันว่าโครงกระดูกนี้เป็นสายลับของห
