ศพถูกนำออกมา งานไว้อาลัยกลายเป็นการสอบสวนคดี
เจี่ยงเหวินเฟิงขอยืมห้องหนึ่งในเรือนตระกูลหมิงเพื่อเคลื่อนย้ายกระดูกผู้ตายมาไว้ที่นี่แล้วเชิญหมิงเวยเพื่อทำการสอบถามเพิ่มเติม
นางเป็นคนรายงานคดีนี้ด้วยวิธีนี้ผู้ใดจะมาจับผิดได้
เมื่อนางขอคำแนะนำจากตนอย่างตรงไปตรงมา นายท่านสองจึงทำได้แค่กลืนความขมขื่น และพยักหน้าเห็นด้วย
ทางด้านฉีตงจวิ้นอ๋องได้ส่งคนมาบอกลาอย่างรวดเร็ว นายท่านสองจึงไม่มีทางเลือก ได้แต่ให้ทุกคนในบ้านออกไปส่งเขาด้วยความเคารพ
เจ้าหน้าที่ทุกคนที่มาแสดงความเสียใจล้วนเดินทางกลับไปทีละคน
นายท่านสองเกรงว่าพวกเขาจะนำเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ไปพูดต่อโดยบิดเบือนความจริงจึงมอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้แต่ละคนอย่างเงียบๆ
แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ที่เหล่าเจ้าหน้าที่จะไม่พูดถึงเรื่องนี้เลย หวังว่าของขวัญที่เขามอบให้ไปนั้นจะทำให้พวกเขามีความเมตตาให้กันสักนิด…
หลังส่งแขกคนสุดท้ายเสร็จ หัวของนายท่านสองแทบจะระเบิด
ฮูหยินสองถามเขาอีกครั้ง “ท่านพี่ เรื่องของใต้เท้าเจี่ยงจะทำอย่างไรเจ้าคะ”
นายท่านสองอารมณ์ไม่ดี “ก็ต้องไหลไปตามน้ำ ยังทำอย่างไรได้อีกเล่า”
ท่าทางของฮูหยินสองดูเคร่งขรึม “ท่านพี่จะโมโหอันใดเจ้าคะ ตอนที่พวกท่านก่อเรื่องนี้ขึ้น ไม่คิดว่าวันนี้จะมาถึงเลยหรือ”
ได้ยินอย่างนั้นนายท่านสองก็ชะงักแล้วมองนางอย่างสงสัย “เจ้าไปรู้เรื่องอันใดมา”
“ข้าจะไปรู้เรื่องอันใดได้เจ้าคะ” ฮูหยินสองหัวเราะเยาะตนเอง “ตอ
