องตน
ที่เรียกว่าเปรียบเทียบสิ่งอันตรายสองสิ่งแล้วเลือกสิ่งที่ส่งผลร้ายน้อยกว่า
แต่ตอนนี้เรื่องที่หมิงเวยต้องการเรียกร้องกลับไม่ใช่เรื่องนี้ เช่นนั้นก็หมายความว่าเขาเป็นคนป่าวประกาศเรื่องราวสกปรกของตระกูลให้เจ้าหน้าที่น้อยใหญ่ เหล่าชนชั้นสูงหัวเราะเยาะด้วยตนเอง
ยิ่งไปกว่านั้นหากเป็นหมิงเวยที่บอกเรื่องราวอัปยศอดสูของผู้เป็นมารดา ผู้คนก็จะกล่าวว่ารุนแรงกับผู้เคราะห์ร้ายมากยิ่งขึ้น ผู้คนส่วนใหญ่จะต่อว่าฮูหยินสามว่านางไม่ปฏิบัติตามหน้าที่ของตน ยั่วยวนน้องเขยผู้ที่นางไม่ควรยุ่งด้วย แต่ตอนนี้กลับเป็นนายท่านสองที่พูดมันออกมาเอง จึงทำให้เรื่องราวนั้นแตกต่างออกไป
ปรากฏว่าฮูหยินสามฆ่าตัวตายเพราะตระกูลหมิงเต็มๆ ตระกูลหมิงมีบุตรที่ไม่ได้ความเช่นนี้ แค่ลงโทษตามกฎของตระกูลมันเพียงพอแล้วอย่างนั้นหรือ
เหอะๆ หากนายท่านหมิงเซียงรู้ว่าตระกูลของตนกลายเป็นเช่นนี้ เขาจะไม่กระโดดออกจากหลุมศพด้วยความโกรธหรอกหรือ ภายใต้ความสนใจของทุกคน สีหน้าของนายท่านสองประเดี๋ยวแดงเดี๋ยวซีดขาว
เขาทั้งเกลียด ทั้งเสียใจ เสียใจที่ตัวเองอายุปานนี้แล้ว เหตุใดถึงได้หัวร้อนแล้วยังกระโดดลงไปในหลุมที่ผู้อื่นขุดขึ้นอีก เขาโกรธที่เด็กคนนี้เจ้าเล่ห์เช่นนี้ เป็นไปได้ว่าการคาดเดานั้นจะเป็นเรื่องจริงไม่อย่างนั้นเด็กคนหนึ่งที่โง่มาเป็นสิบปี อยู่ๆ จะฉลาดขึ้นมาเพียงนี้ได้อย่างไร
“พรืด…” จู่ๆ ก็มีเสียงหัวเราะเบาๆ ดังขึ้น
ท่ามกลางความเงียบนี
