หมิงเวยตื่นขึ้นจากฝันแล้วยกมือลูบคอที่รู้สึกปวดเบาๆ พอรู้สึกดีขึ้นนางจึงลืมตา ม่านเตียงที่แขวนอยู่ด้านบนมีสีเขียวอ่อนซึ่งไม่ใช่เตียงที่นางมักจะนอนเป็นประจำทุกวันเป็นแน่ หมายความว่านางยังถูกกักตัวอยู่ที่นี่งั้นหรือ
ในเวลานี้จะให้นางทำอันใดได้ล่ะ มันไม่มีประโยชน์เลยนางไม่สามารถลุกขึ้นจากเตียงได้ แล้วนางควรทำอย่างไรต่อไปดี
มาคิดดูแล้วปลอมเป็นฮูหยินสามจากตระกูลหมิงมาจัดการเรื่องนี้แล้วกลับไปก่อนรุ่งสางเช่นนี้ก็จะไม่มีผู้ใดเห็น แต่ตอนนี้นางถูกทิ้งให้อยู่ที่นี่ แผนเดิมใช้ไม่ได้อีกต่อไป
เช่นนั้นก็เหลือหนทางเดียวสำหรับนาง ตามหาคุณชายหยาง ยืมพลังของเขาเพื่อหลบหนีออกจากตระกูลหมิง! แม้จะรู้สึกไม่ดีที่เมื่อคืนถูกเขาตลบหลัง แต่พอมาคิดพิจารณาดูแล้วคุณชายหยางเป็นเป้าหมายที่ดีไม่น้อย
เขามีความแข็งแกร่งเพียงพอที่จะทำให้ตระกูลหมิงไม่กล้าไล่ตาม อีกอย่างเขาก็ไม่ได้เจ้าชู้หื่นกระหายจริงๆ เสียหน่อย ตัวนางเองก็จะยังบริสุทธิ์อยู่
มีอันใดให้ต้องลังเลอีก ตงหนิงเล็กเพียงนี้ เรื่องนี้เป็นเรื่องเร่งด่วน ในเวลานี้ไม่มีผู้ใดเหมาะสมไปกว่านี้อีกแล้ว
ส่วนชื่อเสียงที่ไม่ดีนั้นผู้ใดจะสนกัน
“โครก…” แล้วท้องของนางก็ส่งเสียงร้องขึ้น
หมิงเวยลูบท้องแล้วพึมพำกับตัวเอง “ทำให้หิวเพียงนี้ ขอโทษด้วยจริงๆ”
พอพูดจบก็มีเสียงหัวเราะเบาๆ ดังขึ้นข้างหู หมิงเวยลุกขึ้นนั่งก็เห็นว่ามีสาวใช้นั่งเก้าอี้ข้างเตียง
เมื่อเห็นหมิงเวยตื่นขึ้นแ
