ล้ว นางจึงลุกขึ้นและวางเข็มกับด้ายลง ถามด้วยเสียงร่าเริง “แม่นางตื่นแล้ว บ่าวชื่อเสี่ยวถง คุณชายสั่งให้บ่าวมาคอยปรนนิบัติท่านชั่วคราวเจ้าค่ะ”
“อ้อ” หมิงเวยพยักหน้า “รบกวนเจ้าแล้ว”
“ไม่รบกวนเลยเจ้าค่ะ” เสี่ยงถงยิ้ม “แม่นางหิวแล้ว ลุกไปล้างหน้าล้างตาก่อนดีไหมเจ้าคะแล้วค่อยทานมื้อเที่ยง”
หมิงเวยเห็นด้วยทันทีนางไม่ได้กินอะไรเลยมาทั้งคืน แถมยังนอนหลับจนถึงเที่ยง อีกทั้งมีเรื่องไม่สบายใจอีกมากมาย ทานเสร็จก่อนแล้วค่อยพูดดีกว่า
เมื่อเข้ามาในห้องชำระกาย หมิงเวยก็ตกใจเป็นอย่างมาก สระของที่นี่ใหญ่มากถึงขนาดสามารถว่ายน้ำได้ ที่เกินไปที่สุดก็คงเป็นน้ำที่ยังอุ่นอยู่ แน่นอนว่าไม่ได้ต้มน้ำไว้สำหรับนาง น้ำยังอุ่นอยู่แปดส่วน
“หรูหราอะไรเช่นนี้!” หมิงเวยทอดถอนใจแล้วเพลิดเพลินไปกับมันอย่างมีความสุข พอนางขึ้นจากสระในสภาพผมเปียก เสี่ยวถงก็ได้เตรียมเสื้อผ้าใหม่ไว้ให้เรียบร้อยแล้ว
นางช่วยหมิงเวยเปลี่ยนเสื้อผ้า เกล้าผม จัดการให้อย่างสะดวกสบาย แล้วอาหารเที่ยงก็ถูกนำเข้ามา หลังจากคอยปรนนิบัตินางจนทานอาหารเสร็จ เสี่ยวถงก็ถอยออกไป
เมื่อเหลือหมิงเวยเพียงผู้เดียว นางจึงถอดรองเท้าเดินไปมาบนพรมขนสัตว์ เดินย่อยอาหารไปพลางคิดถึงความตั้งใจของคุณชายหยาง
ถึงแม้ไม่ยอมให้นางกลับไป แต่กลับดูแลปฏิบัติกับนางเป็นอย่างดี มีสาวใช้คอยปรนนิบัติ อาหารยังเป็นอาหารชั้นยอด แล้วห้องนี้ดูไปดูมาเหมือนจะเป็นห้องนอนใหญ่ ภายในห้องมีของส่ว
