ทางด้านคนที่กำลังสนุกสนานอยู่ในห้องนั้นยังไม่รู้ตัว เจียงจ้านผู้มากรักชื่นชมเอวขาวๆ บางๆ ของนางระบำ ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงกรีดร้องจากด้านนอก แม้ว่าเขาจะอยู่ห่างออกไปเล็กน้อยและได้ยินไม่ชัดเจน แต่เขาก็รู้สึกไม่ชอบใจที่ถูกรบกวน
เขากวักมือเรียกหัวหน้าพ่อบ้านของสวนซิ่นมาถามเสียงดุ “ข้างนอกเกิดอันใดขึ้น เสียงดังเอะอะโวยวาย ไม่รู้กฎของที่นี่หรืออย่างไร”
หัวหน้าพ่อบ้านรีบตอบ “ซื่อจื่อได้โปรดอย่าเพิ่งโกรธ ข้าน้อยจะออกไปดูเดี๋ยวนี้ขอรับ”
ซื่อจื่อไม่พอใจหัวหน้าพ่อบ้านเองก็ไม่พอใจเช่นกัน เขาเป็นผู้ดูแลสวนซิ่นแห่งนี้ เป็นเรื่องยากที่เจ้านายจะโผล่หน้ามาที่นี่ในวันปกติ
คุณชายหยางพักอาศัยอยู่ที่สวนซิ่นถือเป็นโอกาสที่ดีสำหรับเขาในการสร้างความดีความชอบ สองสามวันที่ผ่านมานี้การจัดเตรียมที่พักดำเนินไปได้ด้วยดี คุณชายหยางและซื่อจื่อต่างมีช่วงเวลาที่ดี เหตุใดวันนี้ถึงได้มีเรื่องเกิดขึ้น
อยากรู้จริงว่าสตรียั่วยวนนางไหนเป็นคนก่อเรื่อง และเขาจะต้องแก้ไขมัน!
หัวหน้าพ่อบ้านพาคนออกไปยังด้านนอกด้วย “พวกเจ้าทำอะไรกัน” เมื่อเห็นสาวใช้วิ่งไปมาในสนาม ความโกรธของหัวหน้าพ่อบ้านก็เพิ่มขึ้น “พวกเจ้าคิดว่าสวนซิ่นคือที่ใดกัน หากไม่รู้ก็ไม่ต้องมา! ที่ตรงนี้ใครเป็นผู้ดูแลกัน”
“อา!” เสียงกรีดร้องดังขึ้นขัดจังหวะหัวหน้าพ่อบ้าน
หัวหน้าพ่อบ้านโกรธมาก “ยังสนุกกันอยู่อีกหรือ! พวกเจ้า! ผู้ใดร้องตะโกนให้ลากออกไปซะ!”
แต่กลับไม
