ิบายเสียงดังเกี่ยวกับการเตรียมการสำหรับคืนนี้ คุณชายหยางท่านนั้นช่างไม่เหมือนใครเลยจริงๆ
คนอื่นดื่มและร้องเพลงเต้นรำไปด้วยอย่างสนุกสนานไปพร้อมกับเสียงเพลงส่วนเขาจะสนุกไปกับการนั่งฟัง สายตาจับจ้องไปที่นางรำ
หมายความว่าอย่างไร เป็นการเลือกคนแบบสุ่มให้นักร้อง และนักดนตรีขึ้นแสดงพร้อมกัน พวกนางจะร้องจะเต้นอะไรก็ได้ตามต้องการ เพราะไม่ได้ฝึกซ้อมมาก่อนอีกทั้งมีปัจจัยอีกหลายๆ อย่าง ต้องมีทักษะที่ดีเยี่ยมถึงจะสามารถเล่นได้อย่างไม่มีผิดพลาด
หมิงเวยเดินปะปนกับนางขับร้อง และนางระบำเข้าไปในห้องหลัก ม่านกั้นหลายชั้นอย่างแน่นหนา เดินอยู่นานจนในที่สุดนางก็ได้เห็นทุกอย่างตรงหน้าอย่างชัดเจน
ในห้องโถงกว้างขวางมีที่นั่งสองแถว คนไม่เยอะมาก ดูจากการแต่งกาย ทุกคนล้วนเป็นชนชั้นสูง พวกเขาลุกขึ้นอย่างไม่สนใจเรื่องมารยาทแล้วเดินเข้ามากอดนางรำไว้ในอ้อมแขน
“คุณชายมาแล้วขอรับ” หมิงเวยที่สวมหมวกคลุมใบหน้าเงยหน้าขึ้นและมองตรงไป คนแรกที่นางเห็นเป็นคุณชายวัยหนุ่มเอนตัวเอามือเท้าศีรษะ และดื่มเหล้าด้วยท่าทางเกียจคร้าน
เมื่อได้ยินเสียงเขาก็เงยหน้าขึ้น หมิงเวยได้ยินเสียงอุทานเบาๆ ดังขึ้นข้างหูของนางอย่างชัดเจน
คุณชายหยางท่านนี้งดงามมากจริงๆ โดยเฉพาะไฝสีชาดที่หว่างคิ้วทำให้เขาดูงดงามราวกับเทวดา ไม่ใช่เรื่องง่ายที่นางจะจำรูปลักษณ์ใครได้ แต่นิสัยที่ดูขัดแย้งกันนี้ช่างยากที่จะจดจำ
คุณชายหยางรีบถอนสายตา และพูดด้วยน้ำเสียงเก
