นรางๆ ที่เชื่อมต่อกับดิน
หมิงเวยขมวดคิ้ว สิ่งชั่วร้ายนี้ไม่ได้ถูกนำเข้ามาจากภายนอก มันเป็นสิ่งที่ก่อตัวขึ้นมาโดยสวนอวี๋ฟางเอง!
สิ่งที่สร้างมันถูกฝังอยู่ใต้ต้นหลิวนี่!
“คุณหนูเจ้าคะ” หมิงเวยหายใจเข้าลึกๆ “พวกเรากลับกันเถอะ” นางยิ้มเล็กน้อย “เจ้าได้พบเรื่องที่สำคัญมากๆ เรื่องหนึ่งเข้าแล้ว”
“จริงหรือเจ้าคะ” ถึงแม้ตัวฝูจะไม่เข้าใจ แต่นางก็ดีใจมาก พอพวกนางกลับไป หมิงเวยบอกแม่นมถงว่าต้องการกระดาษเหลืองและชาด
แม่นมถงหัวเราะ “คุณหนูจะเขียนยันต์หรือเจ้าคะ”
“ใช่ ข้าไม่มีอะไรทำน่ะ ว่าจะเขียนยันต์ถวายให้เสวียนหนี่เหนียงเหนียง”
แม่นมถงพูด “อันนี้ใช้ได้เจ้าค่ะ เป็นกระดาษเหลืองสำเร็จรูป แต่ชาดเหลือน้อยแล้ว เดี๋ยวบ่าวจะเรียกให้คนไปซื้อให้นะเจ้าคะ”
“รบกวนแม่นมแล้ว” แม่นมถงออกไปเรียกคนให้ไปซื้อของ
หมิงเวยหยิบกระดาษและพู่กันขึ้นมาจุ่มน้ำแล้วลองเขียนด้วยมือ นานแล้วที่นางไม่ได้เขียนยันต์ ไม่ถนัดเอาเสียเลย!
เมื่อพลังของนางผ่านขั้นพื้นฐานแล้ว จึงไม่จำเป็นต้องใช้ยันต์ขับไล่สิ่งชั่วร้าย ตอนนี้พลังของนางอ่อนแอจึงต้องทำอะไรสักอย่าง นางจึงต้องยืมพลังจากภายนอก
หากไม่สะกดสิ่งชั่วร้ายที่อยู่บนต้นไม้ก็ไม่มีทางขุดดินใต้ต้นไม้ได้
หากไม่ขุดดินใต้ต้นไม้ก็ไม่มีทางรู้ต้นตอที่แท้จริงว่าอยู่ที่ใด
นางมีลางสังหรณ์ว่าหากขุดสิ่งนั้นออกมาแล้ว ความจริงของสาเหตุที่มีผีสิงอยู่ในสวนอวี๋ฟางก็จะปรากฏตัวขึ้นมา
………..
ยามหนึ่ง[1]ได้ผ่
