ห้นางทานยาสงบจิต เดี๋ยวนางคงอาการดีขึ้นในไม่ช้า”
ฮูหยินสามตอบรับคำ ในระหว่างที่พูดคุยกัน แม่เฒ่าหม่าก็มาพร้อมกับคนรับใช้ที่มีร่างกายแข็งแกร่งสองสามคน พวกเขาช่วยกันอุ้มนายท่านหกขึ้นไปบนเปลอย่างคล่องแคล่วแล้วพาออกไปจากห้องหลิวจิ่ง
นายท่านสองเองก็ตามออกไปด้วย บาดแผลของนายท่านหกไม่สามารถซ่อนได้และยังมีอีกหลายอย่างที่จะต้องจัดการในภายหลัง
ห้องหลิวจิ่งกลับสู่ความสงบ หมิงเวยกะพริบตา “ท่านแม่อย่าร้องไห้”
ฮูหยินสามหยุดร้องให้แล้วเอามือลูบอก “เขาน่าจะเชื่อ”
หมิงเวยพยักหน้า “พวกเรารีบเก็บกวาดกันเถอะเจ้าค่ะ เดี๋ยวมีคนมาเห็นเข้า”
จุดประสงค์ของการแสดงฉากนี้ก็เพื่อทำให้นายท่านสองเชื่อว่าเหตุการณ์นี้เป็นอุบัติเหตุ นางแค่ตกใจกลัวจนเอาปิ่นแทงนายท่านหก
หลานสาวทำร้ายอาตัวเอง แม้จะเป็นการป้องกันตัวเอง แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่ดี
ฮูหยินสามกังวลว่าเรื่องนี้จะส่งผลกระทบต่อนางจึงตอบตกลง แต่สิ่งที่หมิงเวยคิดก็คือ นางไม่รู้ว่านายท่านสองมีบทบาทอย่างไรในเรื่องนี้ หากเขามีส่วนร่วมในการข่มเหงฮูหยินสามด้วยละก็ไม่ช้าก็เร็วเขาต้องถูกชำระความ
ตอนนี้นางกังวลแค่เรื่องเดียวเท่านั้น ความสัมพันธ์ระหว่างฮูหยินสามและนายท่านสองคืออะไรกันแน่ แค่รู้เห็นเป็นใจให้นายท่านหกรังแกนางหรือว่า…
นอกจากนี้ยังมีประโยคที่นายท่านสองพูดไปก่อนหน้านี้ว่า ‘ท่านทำในสิ่งที่ท่านต้องทำ ข้าเองก็จะทำตามที่ข้าสัญญาเอาไว้’ ฮูหยินสามต้องทำอะไรงั้นหรือ แล้ว
