ปัญหาที่เกิดขึ้นนี้ยังไม่มีใครพบเห็น
เรื่องนี้เกิดขึ้นมานานเท่าใดแล้ว สวนอวี๋ฟางมีสาวใช้มากมายเช่นนี้ แต่ที่นี่กลับถูกเก็บกวาดซะสะอาดเรียบร้อย
หมิงเวยยิ้มเย็น เดิมทีนางคิดว่ามีใครบางคนสร้างสถานการณ์เพื่อทำร้ายฮูหยินสามก็ชั่วร้ายพอแล้ว ไม่คิดว่าสิ่งที่ชั่วร้ายที่แท้จริงจะอยู่ที่นี่
“ปิงซิน เจ้ายืนขึ้นเองได้หรือไม่” ปิงซินกุมศีรษะที่เปื้อนเลือดของนางแล้วค่อยๆ ลุกขึ้น
“คุณ คุณหนูเจ้าคะ…” นางตกใจกลัว “เจ้าออกไปเรียกแม่นมถงให้ซู่เจี๋ยไปหาฮูหยินผู้เฒ่า…”
“ไม่ได้!” ฮูหยินสามขัดจังหวะ “จะให้ฮูหยินผู้เฒ่ารู้ไม่ได้!”
หมิงเวยหมุนตัวกลับมา “ท่านแม่ ทำไมหรือเจ้าคะ”
ฮูหยินสามปากสั่น “เรื่องอื้อฉาวเช่นนี้ หากท่านย่าของลูกรู้เข้า มันจะไม่ดีสำหรับลูก”
หมิงเวยทำได้เพียงพูดว่า “เรื่องนี้ต้องมีคนจัดการหรือไม่”
นางไม่คิดที่จะให้นายท่านหกตาย แต่เรื่องนี้จะต้องมีเรื่องยุ่งยากตามมา ซึ่งเป็นผลเสียต่อฮูหยินสามแน่นอน
จวนที่มีเรือนใหญ่หลายหลังเป็นเรื่องยุ่งยากมาก หากเป็นนางเมื่อชาติที่แล้ว คนต่ำช้าเช่นนั้นนางคงฆ่าทิ้งไปแล้ว
“บอกแม่นมให้ไปตามท่านลุงสอง” ฮูหยินสามลดเสียงลง “เขารู้ว่าควรทำอย่างไร”
หมิงเวยพยักหน้า นางยื่นผ้าเช็ดหน้าให้ปิงซิน “เจ้ากลับไปบอกแม่นมถงตามนั้น แล้วรีบจัดการกับแผลของตัวเองด้วย”
“เจ้าค่ะ” ปิงซินรับผ้าเช็ดหน้ามาปิดแผล เดินหายเข้าไปในความมืดเพื่อรีบออกไปรายงาน
ฮูหยินสามมองไปยังนายท่านหกที่น
