งไม่…”
“ท่านจะทำอะไร หยุดนะ!” ฮูหยินสามถอยหลังด้วยความตกใจ ห้องสวดมนต์กว้างขนาดนี้ นางจะถอยไปทางใดดี พอนางหมุนตัวเตรียมจะวิ่ง นายท่านหกก็กระโจนเข้ามาหาและกดนางลงบนโต๊ะบูชา
“พี่สะใภ้สาม” นายท่านหกหอบหายใจหนักยื่นมือไปฉีกคอเสื้อ “เสวียนหนี่เหนียงเหนียงกำลังดูพวกเราอยู่! แบบนี้ไม่น่าตื่นเต้นกว่าหรือฮ่าๆๆ…อา!”
เขาหันหน้าไปมองเห็นปิงซินถือแจกันอยู่ในมือ นางมองดูพวกเขาด้วยความหวาดกลัว
นายท่านหกเห็นอย่างนั้นก็เกิดโทสะ “เจ้าเป็นแค่สาวใช้ กล้าทุบตีเจ้านายงั้นหรือ!”
ปิงซินน้ำตาไหล แต่นางไม่ยอมถอย พูดเสียงสั่น “ปล่อย…ปล่อยฮูหยินนะ!”
“ดี!” นายท่านหกถูกกระตุ้นจนเกิดอารมณ์ร้าย “ในเมื่อเจ้าไม่ไป งั้นวันนี้ข้าจะทำทั้งสองคนด้วยกันเนี่ยแหละ!”
พูดจบเขาก็วาดฝ่ามือใส่ “อา!” นายท่านหกเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาพี่น้องตระกูลหมิง ปิงซินถูกตบจนล้มลงกับพื้น
“ปิงซิน!” ฮูหยินสามต้องการไปดูนาง แต่ก็ถูกนายท่านหกจับเอาไว้ “พี่สะใภ้สามไม่ต้องรีบ น้องเล็กจะทรมานท่านก่อนแล้วค่อยไปจัดการกับนาง!”
ใบหน้าที่ดุร้ายและน้ำเสียงมุ่งร้ายทำให้ฮูหยินสามรู้สึกเหมือนนางกลับไปสู่ฝันร้ายนั่น นางไม่สามารถบอกได้ว่าตนเองอยู่ที่ไหน เป็นเมื่อสิบปีก่อนหรือปัจจุบัน เป็นฝันร้ายหรือเป็นเรื่องจริง
แต่ไม่สามารถหลุดพ้นทำอย่างไรก็ไม่สามารถหลุดพ้น
“ไปให้พ้น ไปให้พ้นนะ!” นางทำได้เพียงตะโกนเช่นนี้ แต่บริเวณโดยรอบของห้องหลิวจิ่งได้รับการทำควา
