นทางมาตรวจสอบแต่ละเมือง ฝ่าบาทมีรับสั่งอีกอย่างหนึ่ง เจ้ารู้หรือไม่”
ฮูหยินสามจะไม่รู้ได้อย่างไร ไม่กี่วันก่อนหน้านี้ฮูหยินสี่ก็มาพูดให้นางฟัง
เมื่อนึกถึงคำพูดของฮูหยินสี่สีหน้าของนางก็ซีดเผือด “จวนโป๋หลิงโหว คุณชายหยางงั้นหรือ”
นายท่านสองพยักหน้า “ใช่”
“เขาเห็นเสี่ยวชีหรือ”
นายท่านสองจ้องมองนาง “เสี่ยวชีโตมาเหมือนท่าน มีโครงคิ้วคล้ายน้องสาม แม้จะไม่ได้สดใสนุ่มนวลเหมือนท่าน แต่ก็โดดเด่นอย่างเห็นได้ชัด เด็กคนนี้ยิ่งสะอาด และสูงส่งมากเท่าไรยิ่งดึงดูดให้อยากดึงลงมากเท่านั้น เชื่อว่าท่านคงมีประสบการณ์โชกโชนพอ”
ใบหน้าของฮูหยินสามบิดเบี้ยวเล็กน้อย นางหลับตาเพื่อสงบสติลง
“ท่านอยากให้ข้าทำอะไร พูดมาตรงๆ!”
นายท่านสองยิ้มจางๆ “อันที่จริงเรื่องนี้ท่านเคยรับปากไปก่อนหน้านี้แล้ว เพื่อเสี่ยวชี ท่านคงต้องตั้งใจมากกว่าเดิมหน่อย”
ฮูหยินสามขมวดคิ้ว “ผู้ที่ท่านพูดถึงก่อนหน้านี้ คือคุณชายหยางท่านนั้นงั้นหรือ”
นายท่านสองพยักหน้า “ใช่”
“เรื่องนี้เป็นเรื่องเข้าใจยาก พวกคนก่อนหน้านั้นไม่มีใครมีอำนาจอยู่ในมือเลย คุณชายหยางถึงแม้จะเป็นที่ชื่นชอบ แต่จวนโป๋หลิงโหวก็ถอนตัวจากอำนาจศูนย์กลางมานานแล้ว เขามีอะไรให้ท่านสนใจขนาดนั้น”
สถานะของนางนั้นพิเศษ ความคิดอันสกปรกของนายท่านสองที่น้อยคนนักที่จะเห็น หนึ่งปีอาจไม่มีเลยสักคน
นายท่านสองหัวเราะ “ท่านคิดว่าเขาเป็นแค่คุณชายแห่งจวนตระกูลโหวธรรมดาๆ งั้นหรือ อย่าลืมสิตำแ
