ครั้งแล้ว เขาจึงชินชาเสียนานแล้วบวกกับเขาหิวมากจึงระงับอารมณ์ไว้เพื่อประหยัดแรง “ข้าไม่ต้องการอาหารมากมายขนาดนั้น ขอแค่ซาลาเปาใหญ่ๆ สองลูกก็พอแล้ว”
หมิงเซียงเอานิ้วประกบกัน “แค่ซาลาเปาลูกใหญ่ก็พอแล้ว! มาพร้อมกับนมแพะสักชามด้วยยิ่งดีเลยผสมนมซิ่งเหริน[1] เติมน้ำผึ้งลงไปด้วย…อา เหมือนจะได้กลิ่นซาลาเปาเนื้อเลย!”
หมิงฮ่าวหัวเราะเยาะ “ยังไม่ทันหลับก็เริ่มฝันแล้ว ครั้งนี้ท่านพ่อของข้ากับท่านอาสี่โกรธมาก ท่านแม่กับท่านอาสะใภ้สี่ไม่กล้าส่งส่งอาหารมาให้หรอก”
พูดแล้วเขาก็ลองดม เอ๊ะ เขาก็เริ่มหลอนไปด้วยเหรอเนี่ย
หมิงเซียงรู้สึกเหมือนตนเองกำลังฝันจึงไหล่ตกอย่างอ่อนแรง “ตอนนี้หากใครให้ซาลาเปาเนื้อกับข้า ข้าจะเรียกเขาว่าท่านพ่อ!” อย่างไรซะนางจะเอาเขามาแทนที่ท่านพ่อที่แสนดุร้ายของตนเอง!
จากนั้นนางก็ได้ยินเสียงหัวเราะ “จริงหรือ”
…………………………………………………………………….
[1] นมซิ่งเหริน : นมอัลมอนด์
