ำให้คนผู้หนึ่งต้องตาย ก็ถือว่าเป็นการทำลายครอบครัวหนึ่ง ขอเพียงแค่คิดถึงเรื่องนี้ ท่านจะไม่มีทางประมาทแน่นอน!”
“ท่านจะบอกว่า…”
อีกด้านหนึ่ง หมิงเซียงหลบตัวอยู่ข้างหลังหมิงเวย นางมองใบหน้าเขียวคล้ำของนายท่านสี่อย่างเป็นกังวล จบสิ้นแล้วจริงๆ ดูจากอารมณ์ของท่านพ่อของนางแล้ว หมิงเซียงรู้สึกว่านางไม่สามารถรักษาขาของตนเองไว้ได้แน่…
ในเวลานั้น พวกเขาก็ได้ยินเสียงนุ่มๆ ของแม่นางอาหว่าน “ขอประทานโทษเจ้าค่ะ แม่นางท่านนั้นเป็นบุตรสาวตระกูลใดหรือ”
ทุกคนในตระกูลหมิงเมื่อได้ยินคำพูดนั้นสีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไป
พวกเขาหันศีรษะกลับไป แล้วก็เห็นแม่นางอาหว่านที่มีหน้าตากิริยาไม่แพ้บุตรสาวชนชั้นสูงได้ออกมาจากเขตโต๊ะส่วนตัว นางมองพวกเขาด้วยรอยยิ้ม แต่สายตากลับจ้องมองไปที่หมิงเวยอย่างไม่พลาดเป้า!
พวกเขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงข่าวลือ เรื่องที่คุณชายสามแห่งตระกูลหยางทำตัวไร้สาระ ชอบดื่มสุราเคล้านารี!
เหตุการณ์เมื่อสักครู่นี้ โดนเขาเห็นแล้วแน่ๆ มันจบแล้ว จบแล้วจริงๆ!
อาหว่านถามอีกครั้ง “ขอประทานโทษเจ้าค่ะ แม่นางท่านนั้นเป็นบุตรสาวตระกูลใดหรือ”
นายท่านสองฝืนใจยกมือตอบ “นางเป็นลูกหลานตระกูลหมิงในหนานเซียง”
“ที่แท้ก็เป็นลูกหลานตระกูลหมิง” อาหว่านพยักหน้าและยิ้ม “สมแล้วจริงๆ”
ม่านไม้ไผ่ในเขตโต๊ะส่วนตัวถูกยกออก คุณชายหยางท่านนั้นก้าวออกมาและเหลือบสายตามอง “แค่นี้ก็แสดงให้เห็นว่าตระกูลหมิงไม่เพียงแต่มีความสามารถเท