่านั้น แต่ยังมีรูปลักษณ์ที่โดดเด่น เดิมทีข้าไม่เชื่อหรอกนะ แต่ตอนนี้ข้าเชื่อแล้ว”
กล่าวจบเขาก็เอามือไพล่หลัง เดินเคาะพัดแล้วเดินออกจากโรงน้ำชา สายตาไม่วอกแวกมองไปทางอื่นใด เมื่อได้ยินเช่นนี้ ชนชั้นสูงท่านอื่นที่อยู่ในที่นี้อดไม่ได้ที่จะจ้องมองไปที่ตระกูลหมิงด้วยสายตาซับซ้อน
หลายคนรู้จักชื่อเสียงของคุณชายหยางเป็นอย่างดี ดูเหมือนว่าเขากำลังเล็งหญิงสาวจากตระกูลหมิง
จุ๊ๆ ไม่รู้ว่าจะเห็นใจพวกเขา หรืออิจฉาพวกเขาดี ตระกูลหมิงได้ตกระกำลำบากอีกครั้งแล้ว อีกฝ่ายเป็นถึงลูกหลานตระกูลผู้ก่อตั้งแคว้น ไม่มีเหตุผลที่จะไม่ส่งมอบหญิงสาวบ้านตนเองให้เป็นอนุภรรยา แต่ไม่แน่ใจว่าคุณชายหยางผู้นี้จะหลงใหลในความงามจนเต็มใจแต่งนางเป็นภรรยาหรือเปล่านะ
ท้ายที่สุดความเหลวไหลของคุณชายหยางก็เป็นที่โจ่งแจ้ง สีหน้าของนายท่านสี่ดูไม่ได้เป็นอย่างยิ่ง ชนชั้นสูงที่เดิมทีคิดว่าจะพูดจาเยาะเย้ยใส่ พอเห็นท่าทางของเขาก็เปลี่ยนใจไม่พูดอะไรแล้วเดินตามท่านเจ้าเมืองออกไป
หมิงเซียงตกตะลึงไปชั่วขณะ พอได้สติกลับมานางจึงเอ่ยถาม “เขาหมายความว่าอย่างไรกันหรือ”
ทันทีที่พูดจบหน้าผากนางก็ถูกดีดไปหนึ่งที นายท่านสี่โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ “เจ้ายังกล้าถามอีกหรือว่าหมายความว่าอย่างไร! พวกเจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรกัน”
“ข้า ข้า…” หมิงเซียงกลัวจนหัวหด
นายท่านสี่มีหรือที่จะไม่รู้จักนิสัยของบุตรสาวตนเอง เขาพูดขึ้นด้วยความโกรธ “พวกเจ้าแอบหนีออกมากันเอ
