สอบสวนคดีนี้ของเจ้าหน้าที่จะไม่สูญเปล่า เหลยหง!”
“ขอรับใต้เท้า” เจี่ยงเหวินเฟิงส่งสัญญาณให้เขายื่นหูเข้ามา และพูดไปสองสามประโยค
ในตอนท้าย “เรื่องนี้อันตราย ระวังตัวด้วย”
“ขอรับ” เหลยหงพาองครักษ์สองสามคนเดินจากไป คนอื่นๆ ก็รู้สึกสับสน ท่านเจ้าเมืองอดไม่ได้ที่จะถาม “ใต้เท้าเจี่ยง ท่านรู้แล้วหรือว่าใครเป็นฆาตกร”
เจี่ยงเหวินเฟิงยิ้มบางๆ “อีกเดี๋ยวก็จะรู้แล้ว”
ท่าทีที่สงบและสบายๆ ของเขาทำให้บัณฑิตโต๊ะข้างๆ รู้สึกกระปรี้ประเปร่ามาก พวกเขาคุยกันด้วยน้ำเสียงที่เบาและตื่นเต้น “ดูเหมือนว่าใต้เท้าเจี่ยงจะรู้แล้วว่าใครคือฆาตกร”
“มันน่าทึ่งมาก! ไม่รู้ว่าท่านมองออกได้อย่างไร”
“เพราะเหตุนี้เขาถึงได้เป็นเจี่ยงชิงเทียนไงล่ะ”
หมิงเซียงเท้าคางและมองไปที่เจี่ยงเหวินเฟิงแล้วทอดถอนใจ “ใต้เท้าเจี่ยงผู้นี้ยามที่เขาสอบสวนคดีอย่างจริงจังช่างดูดีเสียจริง! ข้าเคยคิดว่าเจ้าหน้าที่ตำแหน่งนี้หน้าตาเหมือนช้อนขึ้นมาจากในน้ำมัน ที่แท้ก็รูปงามถึงเพียงนี้!”
หมิงฮ่าวให้ความสนใจกับคดี “ใครคือฆาตรกรกันนะ”
หมิงเวยกลับนึกถึงวิญญาณดวงนั้น…
สิ่งที่เรียกว่าวิญญาณคือการรับรู้ทางจิตวิญญาณของสรรพสิ่งบนโลก อย่างเช่นสิ่งของขนาดเล็กที่คนอื่นฝังไว้ในสวนอวี๋ฟางก่อนหน้านี้เป็นวิญญาณที่ต่ำที่สุด
เห็นได้ชัดว่าร่างกายของเจี่ยงเหวินเฟิงนั้นมีความตระหนักถึงในตนเองค่อนข้างสูงมาก
วิญญาณเช่นนี้ เหตุใดถึงได้ติดตามมนุษย์กัน…หลังจากดื่มชาหมดไปส
