อกไปเก็บผักโขมสายจึงเรียกพ่อตามาพูดคุย ล้อเล่นกันหรือเปล่าที่วางยาพ่อตาด้วยเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้”
“ใช่ หมู่บ้านโดยรอบต่างก็บอกว่าบ้านผูเป็นคนดี ไม่เหมือนผู้ที่จะวางยาพ่อตาเลย”
แล้วก็มีคนช่วยท่านยายหมี่ขอร้องเสียงดัง “ใต้เท้า พวกนางยายหลานน่าสงสารมาก เมตตาพวกนางด้วยเถิด”
“ใช่แล้ว! ใต้เท้าเจี่ยงตรวจตราไปทั่วหล้า ไม่ใช่เพื่อพิสูจน์คดีที่ไม่เป็นธรรมเพื่อราษฎรหรอกหรือ”
“ใช่ๆ ตอนนี้มีคนมาร้องทุกข์แล้วจะรีบไปได้อย่างไรกัน”
เมื่อเห็นเกี้ยวของเจี่ยงเหวินเฟิงมาอยู่ตรงหน้าแล้ว ท่านยายหมี่ก็ตะโกนออกไปว่า “ใต้เท้า ชีวิตคนสำคัญเท่าฟ้า โปรดให้ความเป็นธรรมแก่ราษฎรด้วยเถิด”
ในโรงน้ำชา หมิงฮ่าวเบิกตากว้าง “ใต้เท้าเจี่ยงจะตอบรับหรือไม่ เขาคือชิงเทียนผู้ยิ่งใหญ่ เมื่อมีคนมาร้องทุกข์ ท่านจะไม่สนใจได้อย่างไร”
หมิงเวยตอบ “ถ้าหากเขาไม่สนใจ ผู้คนจำนวนมากจะต้องไม่พอใจอย่างแน่นอน”
บัณฑิตโต๊ะข้างๆ ก็พูดคุยถึงเรื่องนี้เช่นกัน หนึ่งในนั้นถอนหายใจ “เช่นนี้ไม่ดีเลย! ยังไม่ทันได้เข้าไปในตัวเมือง เจี่ยงชิงเทียนก็มาเจอคดีไม่เป็นธรรมเสียแล้ว แบบนี้ไม่เป็นการตบหน้าเจ้าหน้าที่ของเมืองตงหนิงหรอกหรือ เขาได้รับคำสั่งให้ตรวจสอบ หากเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นมีวี่แววเป็นฝ่ายตรงข้าม การเข้าใจเหตุการณ์ที่แท้จริงเห็นทีจะลำบาก”
“ใช่!” สหายของเขาเห็นด้วย “ผู้คนจำนวนมากล้วนไม่รู้เรื่องราวภายใน พวกเราต่างรู้ดีว่ากว่าจะมาเป็นชิงเทียนผู้ยิ่
