่ถึง
“น้องแปด คุณชายหยางคือคนที่เดินทางมาพร้อมกับใต้เท้าเจี่ยงใช่หรือไม่”
“ใช่! ทำไมหรือเจ้าคะ” หมิงเซียงไม่สนใจสิ่งใดอยู่แล้ว สิ่งที่นางสนใจมีเพียงคุณชายหยางเท่านั้น
หมิงเวยเคาะโต๊ะ “ที่เจ้าพูดก่อนหน้านี้ ข้านึกว่าคุณชายหยางมาเยี่ยมญาติ แต่พอมาคิดๆ ดูแล้ว ทำไมถึงได้เดินทางมาพร้อมกับใต้เท้าเจี่ยงได้ล่ะ”
คุณชายใช้ชีวิตสำมะเลเทเมากับคุณชายฝ่ายบุ๋นผู้ซื่อตรง ดูยังไงก็ไม่น่าจะมาด้วยกันได้ หากเป็นการพบกันก็ควรเป็นแบบต่างคนต่างเดินทางเสียมากกว่า
หมิงฮ่าวทำเสียงจีบปากจีบคอ “พี่เจ็ด คุณชายหยางผู้นี้มีตำแหน่งเป็นขุนนาง น่าจะอยู่ในสำนักหวงเฉิงซือ การมาในครั้งนี้ผู้ตรวจการเจี่ยงได้รับคำสั่งให้มาตระเวนตรวจในแต่ละเมือง ฝ่าบาทเลยถือโอกาสส่งเขามาร่วมเดินทางด้วย แต่อันที่จริงพวกเรารู้กันอยู่แล้วว่าเขาก็แค่หาข้ออ้างออกมาเดินเล่นก็เท่านั้น”
สำนักหวงเฉิงซือ หมิงเวยประหลาดใจยิ่งกว่า
หวงเฉิงซือนี้ไม่ใช่ที่ทำการธรรมดาๆ แต่เป็นหน่วยงานลับที่ขึ้นตรงกับฮ่องเต้เท่านั้น กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือเป็นหูและตาให้กับฮ่องเต้ มีความเชี่ยวชาญในการสอดแนมและตรวจสอบสภาขุนนาง
มันเป็นตำแหน่งที่มีอำนาจมาก และเหล่าสมาชิกแทบจะไม่ปรากฏตัวต่อหน้าผู้อื่นเลย ซึ่งไม่ว่าจะเป็นประชาชนหรือพวกขุนนางต่างก็ทั้งเคารพและเกรงกลัวพวกเขากันทั้งนั้น
และหากกล่าวถึงตำแหน่งในราชการตำแหน่งนี้ เขาน่าจะเป็นรองหัวหน้าของหวงเฉิงซือ และต้องเป็นคนสนิทของ
