ี
หมิงเซียงถอนหายใจยาว “เพราะว่ามีคนไม่ดีมางานด้วยเจ้าค่ะ”
“อืม”
“ท่านเคยได้ยินชื่อโป๋หลิงโหว[6]หรือไม่เจ้าคะ”
หมิงเวยนึก “หรือจะเป็น…พระสวามีขององค์หญิงหมิงเฉิง”
“นั่นมันเป็นเรื่องของคนรุ่นก่อนเจ้าค่ะ!” หมิงเซียงพูด “โป๋หลิงโหวคนปัจจุบันเป็นบุตรชายคนโตขององค์หญิงหมิงเฉิง”
“โอ้…”
องค์หญิงหมิงเฉิงเป็นธิดาคนโตของไท่จู่ ในช่วงต้นปีได้ติดตามไท่จู่บุกเข้ายึดอำนาจ ถือเป็นการสร้างคุณงามความดีเป็นหญิงที่ไม่ต่างจากชายชาตรี
โป๋หลิงโหวหยางว่าง พระสวามีของนางเองก็เป็นวีรบุรุษด้วยเช่นกัน
น่าเสียดายที่ลูกหลานของพวกเขาไม่มีใครมีความสามารถและไม่มีใครที่ควรค่าแก่การจารึกลงในบันทึก ชาติที่แล้วจำองค์หญิงหมิงเฉิงได้ ส่วนใหญ่เป็นเพราะช่วงเวลานั้นสถานศึกษาหมิงเฉิงได้รับการสืบทอดมาจนกระทั่งแคว้นล่มสลาย
“คนไม่ดีหมายถึงผู้ใดหรือ มีความเกี่ยวข้องกับโป๋หลิงโหวงั้นหรือ”
“เป็นคุณชายสามแห่งจวนโป๋หลิงโหว เขามีชื่อเสียงมากในเมืองหลวงเจ้าค่ะ!”
น้ำเสียงของหมิงเซียงดูขุ่นเคือง แววตาของนางเป็นประกาย
หมิงเวยถามอย่างสบายๆ ว่า “โอ้ แล้วทำไมเขาถึงมีชื่อเสียงล่ะ”
………………………………………………………
[1] ไท่จู่ : องค์ปฐมจักรพรรดิ
[2] พิธีเสื่อม ดนตรีเสีย : สภาวะที่ระบอบเก่าที่ลงตัวมาตลอดเริ่มเสื่อมโทรม
[3] ขนไก่เปลือกกระเทียม : เล็กน้อยไร้ความสำคัญ
[4] จวิ้นอ๋อง : เป็นตำแหน่งรองจากอ๋อง เป็นตำแหน่งเริ่มต้นที่จักรพรรดิมอบให้พระโอรส ผู้ที่ไ
