ับเดินไปหาต้นหลิวด้านนั้นเพื่อมองมัน
“คุณหนู กำแพงก็รื้อถอนออกไปแล้วจะให้ทำอย่างไรต่อหรือเจ้าคะ” ตัวฝูถามอย่างเป็นห่วง
หมิงเวยหัวเราะ นางหยิบกิ่งไม้ขึ้นมาแล้ววาดวงกลมรอบต้นหลิว
“ถ้าไม่เข้ามาในเขตวงกลมนี้ ก็จะไม่เกิดเรื่องขึ้น”
อันที่จริงกำแพงนี้จะรื้อถอนหรือไม่รื้อถอนก็ไม่มีผลใดๆ เปลี่ยนเคล็ดวิชานั้นง่ายมาก แค่เคลื่อนย้ายทิศทางก็เรียบร้อยแล้ว
ที่นางรื้อถอนกำแพงก็เพื่อทดสอบนายท่านสี่ แต่ดูเหมือนว่านายท่านสี่ถึงจะดูต่างออกไปบ้าง แต่เขาก็ไม่ใช่ผู้บงการ
อืม คงต้องคิดหาวิธีอื่นเสียแล้ว…
……
หมิงเซียงเพิ่งพูดถึงฉีตงจวิ๋นอ๋องไป วันรุ่งขึ้นฮูหยินสี่ก็มาที่นี่เพราะเรื่องนี้
หมิงเวยเดินเข้ามาในห้องก็ได้ยินนางพูดว่า “วันนั้นท่านป้าสะใภ้บอกว่าเสี่ยวชีหายดีแล้วควรจะออกไปเปิดหูเปิดตาบ้าง งานเลี้ยงชมดอกไม้ที่จวนฉีตงจวิ้นอ๋องเป็นโอกาสที่ดี ใครเล่าจะคาดคิดว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้น หมิงเซียงคงไม่ได้ไปเสียแล้ว”
“ท่านแม่ ท่านอาหญิงสี่” หมิงเวยกล่าวทักทาย แล้วพยักหน้าให้หมิงเซียงที่กำลังสวมบทกุลสตรีอยู่
หมิงเซียงก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมา นางโบกมือ “พี่เจ็ด พวกเราไปนั่งข้างนอกกันเถอะเจ้าค่ะ” ด้วยเหตุนี้พวกนางจึงออกไปข้างนอกกัน
หมิงเวยเดินตามแต่ไม่ได้พูดอะไรจึงถูกหมิงเซียงบ่นแทรกขึ้นมาว่า “ข้ารอคอยมานานแล้ว ตอนนี้เป็นโอกาสที่ดีที่ไม่ต้องไปที่จวนจวิ้นอ๋อง”
“ทำไมหรือ” หมิงเวยถาม นางรับหน้าที่เป็นผู้ฟังที่ด
