้วยเจ้าค่ะ”
หมิงเวยจำฉีตงจวิ้นอ๋องได้ ท่านเป็นบุตรของฉินอ๋องผู้เป็นโอรสองค์รองของไท่จู่
ในศักราชหยวนคังปีที่ยี่สิบเจ็ด ได้เกิดโศกนาฏกรรมขึ้นในราชวงศ์ยุคนี้
โอรสทั้งสามพระองค์ของไท่จู่ซึ่งก็คือ ไท่จื่อ ฉินอ๋อง จิ้นอ๋อง ทั้งสามพระองค์ได้ต่อสู้กันและจบลงด้วยการที่ไม่มีฝ่ายใดได้รับชัยชนะ ไท่จื่อสิ้นพระชนม์ ฉินอ๋องเสียชีวิตระหว่างที่ถูกเนรเทศ ส่วนจิ้นอ๋องก็ฆ่าตัวตาย
ไท่จู่สูญเสียโอรสทั้งสามในคราวเดียวกัน พระองค์เศร้าโศกเสียใจเป็นอย่างมาก ประคองตนเองให้มีชีวิตได้อีกหนึ่งปีพระองค์ก็เสด็จสวรรคต
หลังจากนั้นจ้าวอ๋องก็ขึ้นครองราชย์ ซึ่งก็คือฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน
ด้วยความเมตตากรุณาต่อพี่น้องและลูกหลาน นอกเหนือจากไท่จื่อที่ไม่มีทายาทแล้ว บุตรชายบุตรสาวของฉินอ๋องและจิ้นอ๋องล้วนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นจวิ้นอ๋อง[4] และจวิ้นจู่[5]
ฉีตงจวิ้นอ๋องท่านนี้ หากนางจำไม่ผิด อีกไม่กี่ปีต่อมาจะถูกริบยศกลายเป็นสามัญชน
นางเคยเห็นเรื่องนี้ในบันทึกก่อนหน้านี้ซึ่งถูกเขียนด้วยถ้อยคำที่คลุมเครือ
แต่สาเหตุที่จวิ๋นอ๋องถูกริบยศนั้นส่วนใหญ่ที่กล่าวถึงมักเป็นเรื่องของการกบฏ
ความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลหมิงกับฉีตงจวิ้นอ๋องดีขนาดนั้นเลยหรือ ในบันทึกไม่เห็นอธิบายไว้เลย อาจเป็นไปได้ว่าทายาทของตระกูลหมิงไม่พอใจและไม่ต้องการให้ถูกกล่าวถึง
สายตามองไปยังตะวันตกดิน หมิงเซียงที่ไม่กล้าอยู่ต่ออีกจึงรีบกลับไปพร้อมกับน้องชาย
แต่หมิงเวยกล