วย วิชางานบ้านงานเรือนที่บุตรสาวในเรือนควรเรียนรู้จึงไม่ได้เรียน เจ้าควรหาเวลามาใส่ใจเรื่องเรียนเสียบ้าง เหตุใดจึงต้องยุ่งเรื่องที่ไม่ควรยุ่งเช่นนี้ด้วย”
หมิงเวยหัวเราะ “ที่หลานเรียกให้พวกนางพังกำแพง ก็เพราะมันไม่จำเป็นแล้วเจ้าค่ะ” นายท่านสี่ได้ยินอย่างนั้นก็โกรธ “เจ้าเข้าใจหรือไม่ เป็นเพราะพวกเจ้าบอกเองว่าที่สวนอวี๋ฟางมีภูติผี ในเมื่อเป็นเช่นนี้แยกตัวออกมาล้วนเบาใจกว่าไม่ใช่รึ” หมิงเวยถอนหายใจ
“เจ้าถอนหายใจทำไม”
หมิงเวยตอบ “ถ้าหลานบอกว่าเข้าใจ ท่านอาสี่จะเชื่อหรือไม่เจ้าคะ” นายท่านสี่ชะงักมองนางด้วยสายตาพินิจพิเคราะห์
หมิงเวยพูดต่อว่า “อย่างที่ท่านอาสี่ได้ยินมาหลานหายดีแล้ว เป็นเพราะเสวียนหนี่เหนียงเหนียงรู้สึกถึงความจริงใจของท่านแม่ และดวงวิญญาณที่หายไปของหลานได้อยู่รับใช้ข้างกายเสวียนหนี่เหนียงเหนียงมาโดยตลอดซึ่งเรื่องนี้เข้าใจได้ไม่ยากเจ้าค่ะ”
พอเห็นนายท่านสี่ขมวดคิ้ว นางจึงรู้ว่าเขาต้องการจะพูดอะไร “ท่านอาสี่อยากบอกว่าบนโลกใบนี้ไม่มีภูติผีเทวดาใช่หรือไม่เจ้าคะ”
นายท่านสี่พอถูกนางพูดตัดหน้าก็รู้สึกไม่พอใจ “ภูติผีเทวดาอันใดกัน เจ้าเป็นหญิง ไม่ควรยุ่งเกี่ยวเรื่องนี้”
“ถ้างั้นผู้ใดควรยุ่งเรื่องนี้หรือเจ้าคะ” หมิงเวยเงยหน้าขึ้นมองนายท่านสี่แล้วยิ้มอย่างใจเย็น “ท่านอาสี่ หลายปีมานี้ท่านดูแลพวกเราแม่ลูกเป็นอย่างดี หลานกับท่านแม่ไม่มีวันลืม แต่ตอนนี้พวกเราแม่ลูกกำลังถูกบีบคั้นจนตาย ท่
