ี่จะควบคุมได้หากปราศจากผู้มีวิชาที่ได้รับสืบทอดวิชามาอย่างจริงจัง เหมือนอย่างที่แม่นางหลิวได้กล่าวไว้ว่าต้องเป็นเสวียนชื่อที่แท้จริง
แปลก ในฐานะเสวียนชื่อขอแค่เต็มใจทำก็มีคนเสนอความมั่งคั่งร่ำรวยและเกียรติยศให้อยู่แล้ว เหตุใดจึงต้องจ้องทำร้ายตระกูลหมิงด้วย หากมองดูแล้วก็ไม่คุ้มเสียเลยที่เสวียนชื่อต้องลงมือทำอะไรแบบนี้
หมิงเวยมองไปที่ถ้วยบนโต๊ะอย่างเหม่อลอย ยังมีนายท่านสี่อีก เขาก็แปลกมากเช่นกัน พอเขาเห็นวิธีที่แม่นางหลิวทำในวันนั้น เขาก็เดินเข้ามาอย่างเกรี้ยวกราด แล้วยังพูดอีกว่าผีไม่มีอยู่จริงบนโลกใบนี้ แต่วันรุ่งขึ้นกลับพาคนมาปิดล้อมต้นหลิวที่มีสิ่งชั่วร้ายสิงอยู่
ถ้าแค่ปิดล้อมเฉยๆ คงไม่เป็นไร แต่นางพบว่ามีความลับอย่างอื่นอีก ชาดรอบต้นไม้นี้ แม้จะดูเรียบง่าย แต่ก็เป็นเคล็ดวิชาแผดเผาวิญญาณอย่างแท้จริง
วิชานี้มักใช้เพื่อปราบปรามวิญญาณชั่วร้าย การใช้ชาดแผดเผาวิญญาณ สลายพลังวิญญาณชั่วร้าย กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ นายท่านสี่ไม่เพียงแต่เชื่อว่าผีมีอยู่จริง แต่ยังรู้อีกว่าเป็นวิญญาณชั่วร้าย
ตระกูลหมิง…ช่างน่าสนใจจริงๆ
หนึ่งมีแผนข่มขู่ฮูหยินสามและบุตรสาว หนึ่งคนแอบนำสิ่งชั่วร้ายที่เข้ามาเพื่อหาโอกาสเอาชีวิตแล้วยังมีหนึ่งคนที่ปากบอกไม่เชื่อเรื่องผี แต่จริงๆ แล้วแอบปราบมันอย่างลับๆ
ฮูหยินสามมีอะไรที่ควรค่าแก่การที่ผู้อื่นมาทำอะไรเปลืองสมองเช่นนี้กัน
“คุณหนู ทำอะไรอยู่หรือเจ้าคะ” เสียงของตัวฝูดึ
