จะมีหน้าตาที่โดดเด่น ไม่งั้นต้องพบเจอกันหลายๆ ครั้งถึงจะจำกันได้ หลังจากนั้นมาท่านอาจารย์จึงสอนให้นางแยกความแตกต่างของชี่[1] ชี่ของแต่ละคนแตกต่างกัน ถึงหน้าตาอาจคล้ายกันแต่ยังไงชี่ต้องไม่เหมือนกัน
ตั้งแต่นั้นมานางคุ้นเคยกับการแยกแยะผู้คนด้วยชี่ และก็ไม่เคยผิดพลาดเสียด้วย แต่เมื่อครู่นี้นางรู้สึกคลุมเครือ ชี่ของนายท่านสี่กับวันนั้นไม่เหมือนกัน
หรือว่านางเปลี่ยนร่างกายแล้วยังฟื้นตัวไม่สมบูรณ์เลยดูพลาดไปนะ
“คุณหนู พวกเรากลับกันเถอะเจ้าค่ะ” ตัวฝูเห็นนางเดินช้าจึงเร่ง
หมิงเวยอยากจะหันกลับไป แต่รู้สึกว่าไม่ถูกต้อง สายตามองไปยังทะเลสาบอยู่หลายครั้ง เหล่าคนงานชายขุดหลุมเล็กๆ หลายหลุมรอบๆ ต้นหลิว จากนั้นฝังถุงกระดาษเข้าไปสองสามใบ หนึ่งในนั้นมีรอยขาดเป็นรูอยู่ตรงมุมถุงกระดาษจนมีสีแดงทะลักออกมา
ชาดงั้นหรือ สายตาที่นางมองไปยังนายท่านสี่นั้นดูมีความหมายลึกซึ้ง
“คุณหนูเจ้าคะ” ตัวฝูเร่งอีกครั้ง
“อืม” หมิงเวยหมุนตัวเดินกลับห้อง เรื่องที่ดูเรียบง่ายนี้ดูเหมือนจะซับซ้อนมากขึ้น “ตัวฝู ที่พวกนางบอกเจอผี มีลักษณะเป็นอย่างไรกันหรือ”
ตัวฝูนึก “เสี่ยวเซียงบอกว่าเป็นเงาสีขาว จิ่วเอ๋อร์กลับบอกว่าสวมชุดงิ้ว ที่แปลกสุดก็คือหลิ่วเอ๋อร์ นางบอกว่าเป็นสงฆ์หัวล้าน! มีผีที่ไหนเป็นพระสงฆ์กัน ไม่ใช่ว่าพวกเขาตายแล้วไปพบพระพุทธเจ้าหรอกหรือ”
“ไม่เหมือนกันรึ”
“อืม พวกนางมีความคิดของตัวเอง คุณหนูเจ้าคะพวกนางอาจเข้าใจผิดก็