ศเย็นเช่นนี้ มีแต่เจ็บกับเจ็บ และอาจค้นหาใจกลางไม่เจอ
ทำได้เพียงเดิมพันด้วยชีวิต
เสี่ยงเดิมพันด้วยชีวิตของนาง ชีวิตของท่านอาจารย์และคนทั้งใต้หล้า
ท่านเทพบนสวรรค์ ขอเวลาให้นางมากกว่านี้เถิด…
หิมะตกหนักมากขึ้นเรื่อยๆ นางลื่นล้มลงกับพื้น แขนขานางแข็งไปหมดจนไม่สามารถลุกขึ้นได้
ทิวทัศน์ตรงหน้านางพร่าเลือน…
ในความพร่าเลือนนั้น มีสองมือยกนางขึ้นจากหิมะแล้วพานางขึ้นขี่บนหิมะ
เมื่อสติของนางกลับมา ก็พบว่าตัวเองนอนอยู่ใต้แสงดาวบนยอดเขา
น้ำไหลผ่านใต้ร่างนางเสียงดัง ติ๊ง ติ๊ง
ภูเขาโอบล้อมพิทักษ์ มังกรทั้งห้าดื่มวารี
นางมองเห็นไม่ชัดเจนเนื่องจากดวงตาอักเสบจากแสงอาทิตย์ที่สะท้อนกับหิมะ จึงเห็นเพียงเงาร่างสูงโปร่ง ผมสีขาวสวมเสื้อตัวยาว เขาก้มหน้าลูบขลุ่ยของนาง
“เจ้าเป็นศิษย์ของเทียนซ่วนหรือ”
“ใช่เจ้าค่ะ…”
เทียนซ่วนคือท่านอาจารย์ของนาง เป็นปรมาจารย์แห่งชีวิตคนก่อน
“วิชาสวรรค์จะเริ่มขึ้นแล้ว เจ้าวางใจเถอะ”
“ขอบคุณ…ผู้อาวุโสเจ้าค่ะ”
ก่อนที่จะหมดสติ เหมือนนางจะเห็นกระบี่ยาวอยู่ตรงหน้าเขา
ตัวกระบี่สีแดง นามของกระบี่คือชื่อเซียว เป็นกระบี่แห่งคุณธรรมจักรพรรดิ ตามตำนานกล่าวว่าสิ่งนี้อยู่ในความครอบครองของราชวงศ์ฉีเหนือ
ท่านอาจารย์บอกว่า สหายของเขาคนนี้แซ่เจียงและเขาเกิดในราชวงศ์ฉีเหนือ
ถูกราชวงศ์อื่นรุกราน แผ่นดินถล่ม เขาอยู่ตัวคนเดียว คอยกวาดล้างเหล่าโจร ยุทธภพขนานนามเขาว่าเซียนกระบี่
เมื่อถึงเวลากลุ่มดา
