เปิดรายชื่อผู้ติดต่อ
แล้วยื่นหน้าจอไปตรงหน้าหลินเมิ่งเจี๋ย
ชื่อ ฮวงหงเฉียง ปรากฏหราอยู่บนหน้าจอ
ท่านฮวงให้ผมมาครับ ท่านบอกให้มาหาจางเผยฝูโดยตรง
รูม่านตาของหลินเมิ่งเจี๋ยหดวูบ ลมหายใจสะดุดกึก
ฮวง… ฮวงหงเฉียง?
ท่านปรมาจารย์ฮวง!?
สมองของเธอวิ้งไปชั่วขณะ
สายตาที่มองโม่หยิงเฉินเปลี่ยนจากเอ็นดูเป็นหวาดหวั่นทันที
ที่แท้ไม่ใช่เด็กไม่รู้ประสีประสา… แต่เป็นเด็กเส้นระดับ VIP Super Class!
นี่ไม่ใช่การเข้าทางประตูหลัง… แต่มันคือการเดินพรมแดงเข้าประตูหน้าชัดๆ!
ระ… รอสักครู่นะคะ!
หลินเมิ่งเจี๋ยลุกพรวดขึ้นยืนจนเก้าอี้ล้ม มือไม้สั่นคว้าโทรศัพท์ภายใน
ดะ… เดี๋ยวพี่ติดต่อ ผอ.จาง ให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ!
โม่หยิงเฉินเก็บมือถือกลับ
มองดูรุ่นพี่สาวที่ตื่นตูมจนลนลาน
ในใจอดบ่นตาแก่ไม่ได้
ให้เบอร์มาตั้งแต่แรกก็จบเรื่องแล้ว จะลึกลับทำซากอะไร
ถ้าฮวงหงเฉียงได้ยินคงตะโกนด่ากลับ
ข้าจำชื่อไอ้หนูจางได้ก็บุญหัวมันแล้ว! จะให้ข้ามานั่งเมมเบอร์เด็กเมื่อวานซืนทำไม!
โม่หยิงเฉินบ่นในใจ แต่ใบหน้ายังคงนิ่งสนิท
ผมเป็นนักเรียนทุนพิเศษ ของปีนี้ ท่านฮวงสั่งให้มารายงานตัวกับ ผอ.จาง ครับ
น้ำเสียงราบเรียบ แต่ทรงพลัง
นิ้วมือของหลินเมิ่งเจี๋ยที่กำห