ลง
ใช่… นี่คือศึกศักดิ์ศรีระดับประเทศ
จะยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียวไม่ได้!
เมื่อตัดสินใจได้ เขาก็สูดหายใจลึก หันไปมองโม่หยิงเฉินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด
หยิงเฉิน… น้องชาย… เรื่องนี้…
สวีหงหยางอึกอัก พูดไม่ออก
ภาพลิงศิลาฟาดบอสทีเดียวเลือดยุบฮวบยังติดตาอยู่
แต่เหตุผลและความเป็นจริงมันค้ำคอ
การแข่ง Speed Run ระดับนรกแตก ไม่ได้วัดแค่ว่าผ่านหรือไม่ผ่าน
แต่มันวัดกันที่ความเร็วระดับวินาทีตั้งแต่ก้าวแรกยันก้าวสุดท้าย
ทีมต้องมีประสิทธิภาพสูงสุดในการเคลียร์มอนสเตอร์รายทาง
โม่หยิงเฉินเก่งจริง… แต่เขามีสัตว์อสูรแค่ ตัวเดียว
ในขณะที่คนอื่นมี 2 ตัว
การขาดดาเมจหรือตัวแทงค์ไปหนึ่งตำแหน่งในการลากมอนสเตอร์กลุ่มใหญ่ อาจทำให้เวลาช้าลงได้ แม้เพียงเล็กน้อยก็อาจหมายถึงความพ่ายแพ้
พี่หยาง! มัวคิดอะไรอยู่!
ฮวงเหมิงร้อนรน เข้ามาเขย่าแขน
รีบๆ สิพี่! เดี๋ยวก็ไม่ทันพวกมันหรอก!
รู้แล้ว!
สวีหงหยางสะบัดแขนออก ตัดสินใจเด็ดขาด
เขามองหน้าโม่หยิงเฉินด้วยความเสียใจ
น้องชาย… พี่ขอโทษจริงๆ
ศึกชิงเจ้าความเร็วครั้งนี้… เราต้องการขีดสุดของพลังทำลายล้างและการเคลียร์พื้นที่
นายมีสัตว์อสูรแค่ตัวเดียว…
ถึงจะเก่งมาก... แต่ในแง่จำน