่เฉยๆ คงยาก
“เทียนเฉิน ขอร้องล่ะ นายจะต้องช่วยปู่ฉันนะ!” หลิงอวี่สวิ๋นพูด ใบหน้างดงามเต็มไปด้วยน้ำตาอีกครั้ง ทำให้เย่เทียนเฉินรู้สึกปวดใจ
เย่เทียนเฉินสามารถเข้าใจความรู้สึกของหลิงอวี่สวิ๋นได้ดี ผู้หญิงคนนี้มีชีวิตอย่างไร้กังวลมาโดยตลอด เรียกได้ว่ามีเกียรติยศความร่ำรวยให้เสพสุขไม่หมดสิ้น หากไม่ใช่ว่าตระกูลหลิงคิดจะเป็นใบไม้คืนถิ่น ต้องการย้ายกลับมาพัฒนาตระกูลในประเทศ หลิงอวี่สวิ๋นคงใช้ชีวิตอย่างมีความสุข เธอไม่เคยผ่านประสบการณ์เลวร้ายแบบนี้ คนในครอบครัวถูกสังหาร น้องชายแท้ๆ ต้องตาย ย่าขู่ที่ปกป้องเธอมาโดยตลอดก็ตาย ส่วนหลิงเยว่ผู้เป็นพ่อก็กลายเป็นคนพิการ ตอนนี้ปู่ที่อยู่ไกลถึงประเทศ M ก็อาจจะถูกฆ่า ถ้าจะให้ผู้หญิงคนหนึ่งรับเรื่องเหล่านี้ได้คงโหดร้ายเกินไปแล้ว
“อวี่สวิ๋น เธอไม่ต้องร้อนใจเกินไป ในเมื่อรัฐบาลประเทศ M บอกว่าให้เวลาหนึ่งอาทิตย์ ถ้างั้นภายในเวลาหนึ่งอาทิตย์นี้ปู่ของเธอจะต้องไม่เป็นอะไร ยังคงปลอดภัยชั่วคราว” เย่เทียนเฉินพูดกับหลิงอวี่สวิ๋นด้วยรอยยิ้ม
“แต่ว่า เทียนเฉิน…”
“ไปเถอะ แพนเค้กข้าวโพดพวกนี้ทำให้ท้องฉันอิ่มไม่ได้หรอก ต้องทำอาหารอร่อยๆ ให้ฉันอีกสักมื้อถึงจะถูก...” เย่เทียน
