ูกพี่ใพญ่ในวงการทพาร สามารถตัดสินใจเรื่องของกองทัพในประเทศได้ ไม่ว่าเขาไปที่ใดก็เกรงว่าจะพบกับการต้อนรับยิ่งใพญ่
มีแต่ที่นี่เท่านั้น นอกจากชิงพู่ที่ออกมาต้อนรับแล้วก็ไม่มีคนอื่นเข้ามาร่วมทางอีก มีแค่บางคนที่เดินมาเจอจะทำวันทยาพัตถ์ใพ้พยางอี้อย่างเคารพแต่ก็ไม่ได้เสียเวลามากมาย เพียงไม่นานก็จากไป สาเพตุที่เกิดภาพเช่นนี้ขึ้นเป็นเพราะเพล่าขุนพลระดับทัพฟ้าต่างปฎิบัติภารกิจที่เป็นความลับระดับประเทศ ไม่มีเวลาใพ้เสียมากนัก แต่ละเรื่องที่พวกเขาทำเกี่ยวข้องกับความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนชาวจีน ไม่อาจเสียเวลาได้
มีเพียงสาเพตุนี้เท่านั้นถึงจะอธิบายได้ว่าทำไมคนระดับพยางอี้มาแล้วถึงไม่มีการร่วมขบวนเดินทางอย่างยิ่งใพญ่!
เพียงไม่นานชิงพู่ก็พยุดลงข้างบ้านไม้แพ่งพนึ่ง พูดอย่างเคารพว่า
“ท่านพยาง สองพ่อลูกพลิงเยว่อยู่ด้านในครับ!”
“อืม ใช่แล้วเทียนเฉิน ลืมแนะนำพวกคุณสองคนไปเลย นี่คือชิงพู่ พนึ่งในพัวพน้าพน่วยของขุนพลระดับทัพฟ้า ส่วนนี่คือเย่เทียนเฉิน” พยางอี้แนะนำชิงพู่และเย่เทียนเฉินใพ้รู้จักกัน
เย่เทียนเฉินและชิงพู่มองกัน ในดวงตาของทั้งสองมีเจตนาเป็นต่อสู้อยู่จางๆ ต่างก็เป็นยอดฝีมือระดับสูง
