นะ?” เย่เทียนเฉินคิดว่าหยางอี้จะมีภารกิจอะไรให้เขาทำอีกจึงพูดอย่างระมัดระวัง
“หลิงอวี่สวิ๋น” หยางอี้พูดอย่างเรียบเฉย
หยางอี้พอจะเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างหลิงอวี่สวิ๋นและเย่เทียนเฉินอยู่บ้าง ดังนั้นเขารู้ว่าเมื่อพูดถึงหลิงอวี่สวิ๋นก็ไม่จำเป็นพูดอะไรกับเย่เทียนเฉินมากมาย แม้เย่เทียนเฉินจะดูพึ่งพาไม่ได้แต่ก็เป็นคนที่ให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ โดยเฉพาะผู้หญิงที่เติบโตเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็กอย่างหลิงอวี่สวิ๋น จะมากจะน้อยก็มีความรู้สึกดีต่อกัน เรื่องของหลิงอวี่สวิ๋น เย่เทียนเฉินยังยากจะปล่อยวาง มิฉะนั้นคงไม่ไปสังหารยอดฝีมือของสำนักโฮคุชินอิตโตริวทันที ทั้งยังต่อสู้กับมัตสึโมโตะชิโมะเค็นจนตนเองเกือบจะเอาชีวิตไม่รอด
“อวี่สวิ๋น? เธอเป็นอะไร? ไม่ใช่ว่าพวกคุนส่งคนไปคุ้มกันแล้วเหรอ?” เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามทันควัน
“หลิงอวี่สวิ๋นกับหลิงเยว่ต้องปลอดภัยแน่นอน แต่หลิงอวี่สวิ๋นอยากพบนาย พวกเราไม่กล้าให้เธอออกมาเจอนาย ตอนจะมีสำนักโฮคุชินอิตโตริวซ่อนตัวอยู่หรือเปล่าก็ไม่รู้ หรือจะมีมือสังหารของประเทศ M หรือเปล่าพวกเราก็ไม่รู้ ดังนั้นฉันเลยถือโอกาสมาบอกนายสักคำ” หยางอี้พูด
“งั้น
