ยาว จากบันทึกทางประวัติศาสตร์ จางซานเฟิง ซีเหมินชุยเสวี่ย ปรมาจารย์ตั๊กม้อ คนเหล่านี้มีชีวิตอยู่จนถึงอายุหลายร้อยปี แต่สุดท้ายจะอยู่ถึงอายุเท่าไหร่ก็ไม่มีใครรู้ และคนที่อยู่มาจนถึงอายุเช่นพวกเขาก็ไม่มีห่วงอะไรอีก ญาติมิตรต่างก็ตายไปหมดแล้ว ส่วนตนเองก็บ่มเพาะจนถึงขั้นสูง จะต้องเดินทางไปยังดาวจักรพรรดิที่ว่ากันว่ามีเส้นทางแห่งชีวิตยืนยาวอยู่แน่นอน
“ที่แท้ก็เป็นฝ่ามือตั๊กม้อนี่เอง ไม่รู้ว่าที่เส้าหลินมีบันทึกเรื่องหลุมฝังศพของปรมาจารย์ตั๊กม้อหรือเปล่า?” เย่เทียนเฉินถามด้วยรอยยิ้ม
“ฮ่าๆ คุณเย่ ดูเหมือนจะรู้เรื่องประวัติศาสตร์จีนไม่เยอะนะ? แม้แต่เรื่องนี้ก็ไม่รู้เหรอ?” หวังเฟิงอดไม่ได้ที่จะชะงักไป คิดไม่ถึงว่าเย่เทียนเฉินจะถามเรื่องนี้ออกมา
“ไม่รู้จริงๆ ขอให้หัวหน้าหวังชี้แนะด้วย” เย่เทียนเฉินพูดอย่างเรียบเฉย เขามาจากดาวสิ้นโลก จะรู้เรื่องความลับทางประวัติศาสตร์บนโลกใบนี้มากมายได้อย่างไร
หวังเฟิงพยักหน้า จากนั้นจึงพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ที่วัดเส้าหลินมีบันทึกนี้อยู่จริงๆ บอกว่าคืนที่ปรมาจารย์ตั๊กม้อสร้างวิชาฝ่ามือตั๊กม้อแล้วถ่ายทอดให้เจ้าหอธรรมแล้วก็หายไปในสายฟ้า ไม่รู้ร่องรอยและไม่ได้กลับมาอีก…”
