สามารถ จะไปอธิบายกับหลีเจี่ยนเพียงลำพัง ไม่ให้เกี่ยวพันไปถึงรุ่นเยาว์คนอื่นๆ ของตนโดยเฉพาะเย่เทียนเฉิน
“ตอนนั้นที่เทียนเฉินสั่งสอนหลีซิ่นไม่ควรรุนแรงเกินไปเลย ควรรู้จักหยุดซะบ้าง” ฟ่านชิงอวี่เอ่ยปากพูด
เย่หย่วนซานได้ฟังคำพูดของฟ่านชิงอวี่ก็ส่ายหน้า รู้ว่าสหายวัยชราคนนี้ดีต่อเขา ตอนนั้นเขาต้องการหยุดเย่เทียนเฉินผู้เป็นหลานชายจริงๆ จะอย่างไรเขาก็รู้ว่าหากฆ่าหลีซิ่นไปจริงๆ ปัญหาจะต้องใหญ่โตแน่นอน ไม่ต้องพูดถึงอารมณ์เลือดร้อนของหลีเจี่ยนเลย แค่เรื่องที่หลีซิ่นเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขเพียงหนึ่งเดียวของตระกูลหลี หากคนคนนี้ตายไป เป็นไปได้มากว่าหลีเจี่ยนจะก่อเรื่องสะเทือนลั่นฟ้า ตามปกติตระกูลเย่รับผลเช่นนี้ไม่ไหวแน่นอน แต่คำพูดนั้นของเย่เทียนเฉินกลับทำให้เย่หย่วนซานเปลี่ยนใจ
“ถ้าหากแม้แต่หลีซิ่นคนเดียวก็ยังไม่กล้าฆ่า แล้วตระกูลเย่ของพวกเราจะสั่นสะเทือนแผ่นดินจีนได้อย่างไร?”
คำพูดประโยคนี้น่าเกรงขามขนาดไหนกัน เผด็จการขนาดไหนกัน คนในงานที่พอมีตำแหน่งอยู่บ้างต่างรู้ถึงพื้นเพของหลีซิ่นและหวาดกลัวนิสัยเลือดร้อนของหลีเจี่ยนทั้งสิ้น ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่อยากล่วงเกินหลีซิ่น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการสังหารหลีซิ่
