อาจเสียหน้าได้
หวังเฟิงชะงักไป แม้นิสัยของหลีเจี่ยนจะดุเดือดเลือดร้อน ถ้าหลีเจี่ยนอยู่ที่นี่เกรงว่าคงบุกเข้าไปนานแล้ว ไหนเลยจะมาพูดจามากมายขนาดนี้ ต่อให้เย่หย่วนซานขวางอยู่เบื้องหน้าก็หยุดการเยื้องย่างของหลีเจี่ยนไม่ได้ นี่คือนิสัยบ้าเลือดของหลีเจี่ยน
แต่หวังเฟิงกลับเป็นคนที่ทำอะไรรู้จักแยกแยะ เขาติดตามข้างกายหลีเจี่ยนเป็นหัวหน้ากองกำลังมา 10 ปีแล้ว ถ้าไม่มีหลีเจี่ยนก็ไม่มีหวังเฟิงในวันนี้ ดังนั้นหลายสิ่งหลายอย่างเขาต้องใคร่ครวญแทนหลีเจี่ยน ทุกคนที่อยู่ในบ้านตระกูลเย่ล้วนเป็นคนใหญ่คนโตมีตำแหน่ง ถ้าบุกเข้าไปจับคนจริงๆ แล้วเย่เทียนเฉินไม่ยอมถูกจับโดยไม่สู้จนทำให้คนอื่นบาดเจ็บ เกรงว่าจะทำให้ทุกคนโกรธ ถึงตอนนั้นคงวุ่นวายไม่น้อย
เมื่อคิดถึงตรงนี้ หวังเฟิงก็มองไปที่เย่หย่วนซานแล้วพูดว่า “ผู้อาวุโสเย่ คราวนี้เป็นวันเกิดอายุครบ 75 ปีของคุณ ผมไม่อยากมีปัญหา แต่คำสั่งของท่านหลีก็จำเป็นต้องทำ ดังนั้นขอให้คุณมอบตัวเย่เทียนเฉินออกมา ไม่งั้นผมคงต้องบุกเข้าไปจับคนแล้ว”
“จะบุกเข้ามาจับคนในตระกูลเย่ของฉัน เกรงว่ากองกำลัง 30 กว่าคนนี้คงไม่พอ!”
ตอนนี้เอง หวังเฟิง เย่หย่วนซานและฟ่านชิงอวี่ได้ยินเสียงของเย่เที
