รพลันหายไปจากที่เดิมในพริบตา ปรากฏตัวอยู่ที่ตำแหน่งบริการอาหารสำหรับต้อนรับแขกที่มาบ้านเดิมตระกูลเย่
“เชฟครับ เอาปีกไก่ย่างให้ผมสองชิ้น…” เย่เทียนเฉินพูดด้วยรอยยิ้ม
เมืองหลวง ภายในเขตคฤหาสน์แห่งหนึ่งที่มีเพียงลูกพี่ใหญ่ในวงการทหารถึงจะมีคุณสมบัติพอที่จะเข้ามาได้ ถ้าเป็นคนอย่างฟ่านชิงอวี่หรือซูเทียนเหอยังไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเข้ามา บริเวณคฤหาสน์แห่งหนึ่งที่มีการคุ้มครองแน่นหนาตลอด 24 ชั่วโมง ทั้งแปดทิศมีทหารถือปืนยืนอยู่แปดนาย ทั้งหมดต่างเป็นคนที่มาจากหน่วยรบพิเศษ หากพูดกันตามเหตุผล มีเพียงผู้นำระดับสูง มีเพียงผู้นำสูงสุดถึงจะมีคุณสมบัติพอที่จะได้รับการปกป้องจากทหารเช่นนี้ แต่คนที่อาศัยอยู่ในคฤหาสน์ทหารแห่งนี้เป็นผู้อาวุโสที่ท่านผู้นำสูงสุดให้ความเคารพ ดังนั้นจึงได้จัดเตรียมกองกำลังแบบนี้ได้เพื่อใช้ปกป้องผู้อาวุโสที่เสียสละมาทั้งชีวิต
“เป็นใครที่ทำให้ซิ่นเอ๋อร์เป็นแบบนี้?” ชายชราที่ผมและเคราขาวโพลนคนหนึ่งนั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงาน อายุประมาณ 70 กว่าปี ดูท่าทางซูบผอมแต่ดวงตาทั้งสองยังเปล่งประกาย มีความบ้าบิ่นเผด็จการ สวมชุดทหาร มีมาดเคร่งขรึมของทหารแผ่ออกมาเต็มที่
“เป็น เป็นตระกูลเย่ให้คนมาส่งครับ
