“เทียนเฉิน หลานมานี่หน่อย!”
เย่หย่วนซานเห็นเย่เทียนเฉินผู้เป็นหลานอยู่บริเวณจุดให้บริการอาหารจีน อีกทั้งชายชราข้างกายก็ถามขึ้นมาแล้วย่อมจำเป็นต้องแนะนำ ดังนั้นจึงเอ่ยปากเรียกเย่เทียนเฉินให้มาหา
เย่เทียนเฉินมองเย่หย่วนซานแวบหนึ่ง ไม่ได้สังเกตุเห็นชายชราที่อยู่ข้างกายเย่หย่วนซานคนนั้นเลย และไม่เห็นสาวงามอายุน้อยที่อยู่ข้างกายชายชราคนนั้นด้วย สนใจมองแต่เป็ดย่างหอมๆ พูดตอบไปตามใจว่า “จะเสร็จแล้วครับ เดี๋ยวจะไปแล้ว”
ซูเฟยเฟยมองเย่เทียนเฉินอย่างอับจนคำพูด เจ้าหมอนี่ ไม่รู้ว่าไม่มีสมองหรือไม่มีกฎเกณฑ์ ปู่ของตัวเองกำลังเรียกให้ไปหา เขายังพูดให้รอได้อีก สนใจแต่จ้องเป็ดย่างในมือพ่อครัวเท่านั้น ไม่ดูสักหน่อยว่าข้างกายของเย่หย่วนซานคือใคร แค่เห็นก็รู้ว่าจะต้องเป็นผู้อาวุโสจากตระกูลใหญ่แน่นอน คนใหญ่คนโตแบบนี้จะล่วงเกินได้รึไง? จะรอคุณรึไง?
“นายอย่าเพิ่งสนใจเป็ดเลย พวกเราไปกันก่อนเถอะ อย่าได้ล่วงเกินแขก” ซูเฟยเฟยกระซิบเตือนเย่เทียนเฉิน
“เธอไปทักทายก่อนเถอะเดี๋ยวฉันจะไปแล้ว” เย่เทียนเฉินหัวเราะพูดกับซูเฟยเฟย
“นายนี่มัน…
“ขอร้องล่ะๆ”
หากเทียบกับเรื่องอื่น ตอนนี้เย่เทียนเฉินคิดว่าเป็ดย่างข
