มด้วยความสงสัย
เมื่อได้ฟังคำพูดนี้ของเย่เทียนเฉิน ซูเฟยเฟยก็ถูกเย่เทียนเฉินทำให้โกรธจนแทบตาย หากจะพูดว่าเย่เทียนเฉินคนนี้ไม่ฉลาด เขาคงไม่สามารถทำเรื่องยิ่งใหญ่เหล่านี้ได้แน่ หากจะพูดว่าเขาเฉลียวฉลาดก็ดูเหมือนว่าทุกครั้งที่อยู่ในช่วงเวลาสำคัญเจ้าหมอนี่จะกลายเป็นคนโง่ไปทันที
“นาย…นายรู้หรือเปล่าว่าคนที่นายเตะกระเด็นเมื่อกี้เป็นใคร? เขาคือหลีซิ่น!” ซูเฟยเฟยอดไม่ได้ที่จะพูดเสียงต่ำ
“ทำไมเหรอ?”
“ทำไมเหรอ? นายรู้หรือเปล่าว่าเขาเป็นใคร? ปู่ของเขาเป็นเจ้าพ่อใหญ่ เป็นตัวตนที่พอๆ กับหยางอี้ ตอนนี้ยังอยู่ในตำแหน่ง นายคิดว่านายก่อเรื่องใหญ่แล้วหรือเปล่า?” ซูเฟยเฟยอดไม่ได้ที่จะพูดอย่างดุดัน
เย่เทียนเฉินชะงักไป ขมวดคิ้ว จากนั้นจึงพูดอย่างเรียบเฉยว่า “ฉันยังคิดว่าปู่ของเขาคือท่านผู้นำสูงสุดซะอีก ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ ฉันจะพาเขาไปถึงหน้าท่านผู้นำสูงสุดแล้วสั่งสอนให้ดี แต่ในเมื่อเป็นคนระดับเดียวกับท่านหยาง อีกเดี๋ยวฉันจะโทรหาท่านหยางให้เขาจัดการแล้วกัน”
ซูเฟยเฟยได้ยินคำพูดของเย่เทียนเฉินก็ยากจะเชื่อโดยสิ้นเชิง จากนั้นจึงเกิดความรู้สึกอยากถีบเย่เทียนเฉินสักหลายครั้ง เดิมทีคิดว่าหลังจากเย่เทียนเฉินรู
