ินพูดก่อนจะหัวเราะ
“ต่อปากต่อคำกับฉันให้มันน้อยหน่อยเถอะ คราวนี้ฉันช่วยนาย นายก็ติดหนี้ฉันครั้งหนึ่ง” ซูเฟยเฟยยิ้มอย่างซุกซน
“คุณหนูใหญ่ตระกูลซูแบบเธอต้องการอะไรก็ได้อย่างนั้น ยังต้องให้ฉันติดหนี้น้ำใจเธออีกเหรอ?” เย่เทียนเฉินส่ายหน้าถาม
“เรื่องนั้นนายไม่ต้องยุ่ง ยังไงซะแค่นายจำไว้ก็พอ”
ที่แท้เย่เทียนเฉินก็ทำตามความคิดของพ่อ หาสาวงามคนหนึ่งมาเล่นบทแฟนสาวของตัวเอง เขาคิดไปคิดมา คิดว่าซูเฟยเฟยเหมาะสมที่สุด ประการแรกเป็นเพราะซูเฟยเฟยเกิดในตระกูลใหญ่ เติบโตมาในตระกูลใหญ่ตั้งแต่เด็ก เจองานเลี้ยงแบบนี้มานับครั้งไม่ถ้วน ค่อนข้างรู้วิธีรับมือ ตนไม่ค่อยเชี่ยวชาญงานเลี้ยงแบบนี้จึงต้องการคนที่รู้เรื่องคอยเตือนอยู่ข้างกายจริงๆ ประการที่สองเนื่องจากได้ยินว่าความสามารถในการเต้นรำของซูเฟยเฟยดีมาก หากต้องร้องเล่นเต้นรำอะไร ตนเองในฐานะที่เป็นลูกหลานตระกูลเย่ก็ไม่อาจเสียมารยาทจนทำให้ขายหน้า
เดิมทีเย่เทียนเฉินยังคิดถึงคนอีกคนหนึ่ง ถ้าทำแบบนั้นก็ไม่ต้องรบกวนซูเฟยเฟย คนคนนั้นก็คือฉีหรูเสวี่ย แต่อารมณ์ของฉีหรูเสวี่ยค่อนข้างรุนแรง รวมกับที่ตอนนี้เธอกับเสี้ยวหยาอยู่ในคฤหาสน์เดียวกัน หากให้พวกเธอคนใดคนหนึ่
