งมาสวมบทบาทนี้คงกลายเป็นเรื่องน่ารำคาญ ดังนั้นคิดไปคิดมาเย่เทียนเฉินยังคงโทรหาซูเฟยเฟยให้เธอช่วยตน วันนี้เขาแอบออกมา ไม่ได้บอกเสี้ยวหยาและฉีหรูเสวี่ยเกี่ยวกับเรื่องนี้ โชคดีที่เสี้ยวหยาไปเรียน มิฉะนั้นคงวุ่นวายจริงๆ
“ได้ๆ ต่อไปนี้ถ้ามีเรื่องอะไรที่ฉันช่วยได้ บอกมาแค่คำเดียวก็พอ ตอนนี้เข้าไปกันได้หรือยัง?” เย่เทียนเฉินส่ายหน้ายิ้มๆ ก่อนจะเอ่ยถาม
“นายนี่โง่จริง จะเข้าไปแบบนี้เหรอไง?” ซูเฟยเฟยพูด มองไปยังเย่เทียนเฉินด้วยท่าทีจนใจก่อนจะใช้มือขวาคล้องแขนซ้ายเย่เทียนเฉิน
เย่เทียนเฉินหัวเราะ เขาไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้จริงๆ ทำได้เพียงเดินเข้าประตูบ้านตระกูลเย่ไปกับซูเฟยเฟยด้วยรอยยิ้ม เพิ่งจะเดินหน้าไปได้ไม่กี่ก้าว รถเฟอรร์รารี่คันหนึ่งก็จอดลงข้างรถสปอร์ตเวย์รอนของเย่เทียนเฉิน มีผู้หญิงคนหนึ่งลงมาจากรถ เธอสวมกี่เพ้าสีแดงปักลายมังกร ผู้หญิงคนนี้รูปร่างสูง อายุประมาณ 20 ปี ทรวดทรงองค์เอวร้อนแรง รวมกับที่เธอมีร่างกายค่อนข้างสูง เมื่อดูแล้วเหมือนกับพวกนางแบบอย่างไรอย่างนั้น ใบหน้าของเธอไม่ด้อยไปกว่าซูเฟยเฟยเลย ต้องทราบว่าชุดกี่เพ้าน่ามองมาก แต่ต้องให้คนที่น่ามองสวมใส่ถึงจะถูก มิฉะนั้นคงเป็นการท
