ียบง่ายในอดีตพวกนี้
“นี่ปู่ ผมคารวะหนึ่งจอก!” เย่เทียนเฉินยกแก้วเหล้าแล้วพูดกับจางอีเต๋อ
จางอีเต๋อยกแก้วเหล้าไปทางเย่เทียนเฉิน ดื่มหมดในครั้งเดียว ทั้งสองอายุต่างกันมาก เรียกได้ว่าคบกันโดยไม่คำนึงถึงอายุ ดื่มสุราภายใต้แสงจันทร์เช่นนี้ให้ความรู้สึกไม่เลวเลยจริงๆ เพียงแต่ระหว่างทั้งสองยังมีบางสิ่งที่ทำให้เข้าหน้ากันไม่ติด นั่นก็คือจางรั่วถง
เย่เทียนเฉินรู้ดีว่าในใจของจางอีเต๋อโกรธตนเรื่องจางรั่วถง เขาเองก็รู้สึกผิด คิดไม่ถึงว่าจางรั่วถงจะเสียสละเพื่อตนเช่นนั้น ตอนนี้จางรั่วถงไปแล้ว เย่เทียนเฉินหวังจริงๆ ว่าจะหาเธอพบ เพียงแต่น่าเสียดายที่ตนมีเรื่องไม่หยุดหย่อน ผ่านความเป็นความตายมาหลายครั้งจนหาเวลาปลีกตัวไปไม่ได้
“นี่คงเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะได้ดื่มเหล้ากับนายแบบนี้!” จางอีเต๋อเงยหน้าขึ้นมองไปยังพระจันทร์แล้วเอ่ยปาก
“ปู่ครับ คุณหมายความว่ายังไง? ผมไม่เข้าใจ!” เย่เทียนเฉินชะงัก รีบเอ่ยปากถาม
“นายไม่ต้องเข้าใจหรอก ทุกคนต่างมีเรื่องที่ตัวเองต้องทำ ฉันก็มีเรื่องที่ฉันต้องทำ ที่ฉันมาในครั้งนี้เพราะมีเรื่องหนึ่งอยากจะไหว้วานนายสักหน่อย…” จางอีเต๋อพูด มองไปยังเย่เทียนเฉิน ในดวงตาฉายแววโดดเดี่ยว
