“ปู่ครับ ผมว่าร่างกายของคุณยังแข็งแรงดี จะสั่งเสียเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?” เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะพูดด้วยรอยยิ้ม
เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เทียนเฉิน จางอีเต๋อก็ชะงักไป แต่เพียงไม่นานก็ส่ายหน้าแล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ปากของนายพูดจาดีๆ ยากจริงๆ แต่ครั้งนี้นับว่าอัตราอยู่บ้าง ฉันอยากจะไหว้วานนายเรื่องรั่วถง!”
“เรื่องรั่วถง?” เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม
“ใช่ หลังจากที่ฉันจากไปแล้ว รั่วถงก็จะอยู่โดดเดี่ยวเพียงลำพัง ฉันไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เธอถึงจะกลับมา ฉันอยากไหว้วานนายให้ดูแลเธอให้ดี อย่าทำให้เธอเสียใจ” จางอีเต๋อพูดอย่างจริงจัง
“ปู่ครับ คุณวางใจเถอะ ขอเพียงมีผมเย่เทียนเฉินอยู่ด้วย จะไม่ยอมให้ใครมารังแกรั่วถงแน่นอน แต่ผมอยากรู้เรื่องของคุณจริงๆ บางทีผมอาจช่วยคุณได้…”
เย่เทียนเฉินรับรู้อะไรบางอย่างจากคำพูดและสายตาของจางอีเต๋อ คราวนี้จางอีเต๋อคงจะไปทำเรื่องบางอย่าง และเรื่องนี้จะต้องอันตรายมากแน่นอน กระทั่งจางอีเต๋อก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะเป็นอย่างไร ดังนั้นเขาจึงมาหาตน ต้องการไหว้วานให้ตนดูแลจางรั่วถงผู้เป็นหลานสาวของเขา ส่วนเย่เทียนเฉินก็อยากจะช่วยจางอีเต๋อจริงๆ ไม่ว่าจะพูดอย่างไร ชายชราคนนี้ก
