็ช่วยชีวิตเขาไว้หลายครั้งแล้ว เป็นผู้อาวุโสที่ควรค่าแก่การนับถือคนหนึ่ง ต่อให้ต้องตอบแทนบุญคุณด้วยชีวิต เย่เทียนเฉินก็สมควรทำแล้ว
“นายไม่ต้องยุ่งเรื่องของฉันหรอก ขอแค่นายจำคำพูดที่ตัวเองพูดในวันนี้ให้ดีก็พอแล้ว!” จางอีเต๋อเทเหล้าให้ตัวเองอีกแก้วหนึ่ง ยกขึ้นดื่มก่อนจะพูดขึ้น
เย่เทียนเฉินไม่ได้บีบบังคับ ในเมื่อจางอีเต๋อไม่ยอมพูดและไม่ให้ตนเข้าไปยุ่งเรื่องของเขา หากต้นฝืนช่วยไปจะทำให้จางอีเต๋อโกรธเสียเปล่าๆ ยิ่งไปกว่านั้นก็เป็นเหมือนที่จางอีเต๋อพูด ทุกคนต่างมีเรื่องที่ตนต้องกระทำ บางเรื่องจำเป็นต้องแก้ไขด้วยตัวเอง ต่อให้คนอื่นแข็งแกร่งขนาดไหนก็ไม่อาจช่วยได้
“นี่ปู่ครับ ตกลงว่าร่างกายของรั่วถงเป็นยังไงกันแน่ คุณจะไม่บอกผมเหรอ?” เย่เทียนเฉินถามต่อไป
“นายเล่าเรื่องที่เจอในพรรคสุสานโบราณคราวนี้ให้ฉันฟังซะก่อน จะยังไงฉันก็เป็นผู้อาวุโส มีคุณสมบัติมากพอให้นายพูดก่อนใช่รึเปล่า?” จางอีเต๋อถามกลับ
เย่เทียนเฉินชะงักไปครู่หนึ่ง จางอีเต๋อพูดแบบนี้แล้ว เขายังจะไม่พูดได้อีกหรือ? เพียงแต่สิ่งที่ทำให้เขาไม่เข้าใจก็คือ เขาถามเรื่องร่างกายของจางรั่วถงหลายครั้งแล้ว ทำไมจางอีเต๋อยังยกเหตุผลต่างๆ นานาม
