ยู่ที่เงิน แต่ต้องการติดตามคนโดดเด่นเหมือนคุณ!” หวังเจี๋ยก็เอ่ยปากพูด
เย่เทียนเฉินส่ายหน้า เขาเข้าใจเจตนาของอู๋เสวี่ยและหวังเจี๋ยเป็นอย่างดี พวกเขาสี่คนมีความซื่อสัตย์จริงใจต่อตน ไม่หวังเงินไม่หวังอำนาจ แม้พวกเขาไม่ต้องการเงิน แต่พวกเขายังมีครอบครัว ยังมีญาติและมิตรสหาย จะอย่างไรพวกเขาก็ยังเป็นคนธรรมดา ต้องการเงินเลี้ยงชีวิต ตัวเขาไม่ได้มีทัศนคติเรื่องเงินเท่าไหร่นัก เพียงแต่ไม่อยากให้ครอบครัวของพี่น้องที่ตายไปรู้สึกไม่ดี นี่เป็นเรื่องเดียวที่เขาสามารถกระทำได้ในฐานะที่เป็นพี่ใหญ่
“ทำตามที่ฉันพูดเถอะ แล้วก็หายอดฝีมือมาเข้าร่วมต่อไป กลุ่มสิบสามจ้าวสวรรค์ก็ต้องมีสิบสามคน ขาดไม่ได้แม้แต่คนเดียว!” เย่เทียนเฉินพูดอย่างจริงจัง
“ครับพี่ใหญ่!” อู๋เสวี่ยพยักหน้าพูด
อู๋เสวี่ย หลินตวน เปาเทียนหลงและหวังเจี๋ยขอตัวออกไป ภายในสวนของคฤหาสน์จึงเหลือแค่จางอีเต๋อและเย่เทียนเฉินสองคน…
