รู้สึกลังเล หากจางอีเต๋ออารมณ์แปรปรวนจริงๆ จนลงมือกับเสี้ยวหยาและฉีหรูเสวี่ย นั่นคงไม่ใช่เรื่องสนุก หวังเจี๋ยที่มีความสามารถแข็งแกร่งขนาดนี้ยังถูกจางอีเต๋อเอาชนะไปในกระบวนท่าเดียว ไม่กล้าคิดเลยว่าความสามารถของชายชราคนนี้จะแข็งแกร่งขนาดไหน
“ไม่มีเวลาให้แต่แล้ว เทียนเฉินสลบไปเกือบสิบวัน ถ้าเป็นคนปกติคงหิวตายไปนานแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นเขายังได้รับบาดเจ็บสาหัส พวกคุณก็เห็น สีหน้าของเขาซีดลงเรื่อยๆ ลมหายใจอ่อนแอลงทุกวัน ตอนนี้พวกเราทำได้เพียงไปขอร้องจางอีเต๋อแล้ว!” ฉีหรูเสวี่ยพูดด้วยท่าทีจริงจัง
“พี่สาวหรูเสวี่ยพูดถูก ตอนแรกพวกเราอยากพาเทียนเฉินไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลใหญ่ แต่ตอนนี้พลาดโอกาสนั้นไปแล้ว ลมหายใจของเขาอ่อนแอขนาดนั้น เป็นไปได้มากว่าแค่ขยับเบาๆ ก็อาจตายได้ พวกเราไม่สามารถเคลื่อนไหวเทียนเฉินมั่วซั่ว นี่อาจเป็นสาเหตุที่เขาบอกกับพวกคุณว่าหลังจากพาเขามานั่งขัดสมาธิแล้วก็อย่าแตะต้องเขาอีก” เสี้ยวหยาพยักหน้าแล้วพูดขึ้น
ในตอนนี้เสี้ยวหยาและฉีหรูเสวี่ยถึงกับยืนอยู่ข้างเดียวกัน ตอนแรกในใจของพวกเธอต่างรู้สึกไม่ดีกับอีกฝ่ายเพราะเรื่องของเย่เทียนเฉินและเพราะความรักที่พวกเธอมีต่อเย่เทีย
