ตอบเรื่องเกี่ยวกับเย่เทียนเฉิน แต่กลับเอ่ยปากกล่าวว่า “คุณมีอาการบาดเจ็บเรื้อรังแต่เก่าก่อน ถ้าหากไม่รักษาจะเป็นอัมพาตก่อนอายุ 40 ปีหรืออาจจะเสียชีวิตกระทันหันได้ ไม่รู้ว่าโรงพยาบาลไหนรักษาให้คุณถึงได้ทิ้งอาการเรื้อรังไว้แบบนี้ นี่เป็นการทำร้ายคุณให้ตายได้!”
“อาการป่วยเก่า? ผมจะไปมีอาการป่วยเก่าก่อนอะไร ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาพูดเรื่องนี้ คุณไปรักษาอาการบาดเจ็บให้พี่ใหญ่ผมก่อนเถอะ!” หวังเจี๋ยชะงักไปครู่หนึ่งแล้วจึงโบกมือพูด
“ทุกวันตอนเที่ยงคืน กระดูกสันหลังข้อที่สามนับจากล่างขึ้นบนจะเกิดอาการปวด นี่เป็นอาการบาดเจ็บที่หลงเหลือจากการต่อสู้กับคนอื่นในสมัยก่อนและไม่เคยได้รับการรักษาที่ต้นกำเนิดของอาการ ตอนนี้อาการคุณยังไม่กำเริบ ประการแรกเป็นเพราะความสามารถของคุณแข็งแกร่ง ประการที่สองเป็นเพราะคุณยังอายุน้อย ร่างกายแต่ละส่วนยังอยู่ในสภาพดี แต่ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป อยากน้อยก็เป็นอัมพาต อย่างมากก็เสียชีวิตฉับพลัน!” จางอีเต๋อพูดด้วยรอยยิ้ม
หวังเจี๋ยพลันตื่นตะลึง เป็นเช่นนั้นจริงๆ เมื่อปีนั้นเขาต่อสู้รุนแรง แม้สุดท้ายจะสังหารคนคนนั้นได้แต่กระดูกสันหลังของเขาก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส จากนั้นก็ไปรักษาที่โรงพยาบาลที่