อาหารอร่อยๆ ให้จางอีเต๋อ จางอีเต๋อก็ไม่ได้เกรงใจ กินลงไปทั้งหมด กินหมดแล้วยังนอนหลับบนเก้าอี้เอนต่อ นี่ทำให้พวกอู๋เสวี่ยต่างต้องตกตะลึง ชายชราคนนี้กำลังเล่นอะไรอยู่กันแน่ ผ่านไปหนึ่งวันหนึ่งคืนแล้วแต่กลับไม่ไปตรวจดูเย่เทียนเฉินสักครั้ง ลมหายใจของเย่เทียนเฉินก็อ่อนแอลงเรื่อยๆ หากเป็นเช่นนี้ต่อไปเกรงว่าสถานการณ์คงไม่ดี
เวลาผ่านไปอีกหนึ่งวันหนึ่งคืน นอกจากจางอีเต๋อจะลุกมาเข้าห้องน้ำก็ไม่ได้ลุกออกจากเก้าอี้เอนอีกเลย อู๋เสวี่ย หวังเจี๋ย หลินตวน เปาเทียนหลง เฮยเมี่ยนและชางหลาง ทั้งหกยังคงรออยู่ที่นั่น พวกเขาอยากจะเห็นว่าจางอีเต๋อจะรักษาเย่เทียนเฉินอย่างไร เย่เทียนเฉินจะดีขึ้นหรือไม่ แต่ผ่านไปสองวันแล้ว ชายชราคนนี้ก็ยังไม่มีการเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย นี่ทำให้ทุกคนรู้สึกร้อนใจ
หวังเจี๋ยรู้สึกโกรธมาก เห็นว่าเวลาผ่านไปสองวันสองคืนแล้วจางอีเต๋อก็ไม่มีทีท่าว่าจะไปรักษาพี่ใหญ่เย่เทียนเฉินเลยแม้แต่น้อยจึงเดินไปเบื้องหน้าจางอีเต๋อ เอ่ยถามอย่างไม่เกรงใจว่า “ตาแก่จาง ตกลงคุณจะรักษาพี่ใหญ่ของผมหรือเปล่า? นี่ผ่านไปสองวันสองคืนแล้ว ทำไมคุณยังไม่เริ่มรักษาอีก?”
จางอีเต๋อมองหวังเจี๋ยครู่หนึ่ง ไม่ได้
